Past Simple
Wstęp
Czas Past Simple jest podstawowym czasem w języku angielskim, który umożliwia
wyrażanie wydarzeń, które miały miejsce w przeszłości. O ile sama budowa czasu Past
Simple nie należy do skomplikowanych to konieczność zapamiętania nieregularnych form
przeszłych czasowników jest głównym źródłem kłopotów w posługiwaniu się tym czasem.
Zarówno budowa jak i zasady stosowania czasu Past Simple zaprezentowane są szczegółowo
poniżej. Dokładnie omówione zostanie też dodawanie końcówki -ed do czasownika w formie
past oraz zaprezentowane zostaną czasowniki nieregularne. Na końcu przedstawione zostaną
dodatkowe uwagi i wyjątki związane z tym czasem.
Czasowniki regularne i nieregularne
Czasowniki regularne w języku angielskim to takie, który formę przeszłą przyjmują poprzez
dodanie do czasownika w formie podstawowej kocówki -ed lub -d (jeśli czasownik kończy się
na 'e'). Szczegółowe informacje dotyczące dodawania końcówki -ed do czasowników
znajdują się w jednej z kolejnych sekcji. Przeważająca większość czasowników w języku
angielskim należy do grupy czasowników regularnych. Co ciekawe, w miarę jak język
angielski rozwija się i wzbogaca o nowe czasowniki należą one zawsze do typu regularnego.
Przykładowe czasowniki regularne w formie przeszłej wyglądają następująco:
Like -> Liked
Move -> Moved
Die -> Died
Inhale - Inhaled
Czasowniki nieregularne w języku angielskim, jak sama nazwa wskazuje, nie posiadają
ustalonego sposobu tworzenia formy przeszłej. Jest to spowodowane zaszłościami
historycznymi towarzyszącymi kształtowaniu się współczesnej formy języka angielskiego.
Forma przeszła czasownika nieregularnego jest inna dla każdego czasownika z tej grupy. Co
gorsze, nie istnieje żadna reguła według której można by opanować tworzenie tych
czasowników, trzeba się ich po prostu nauczyć na pamięć. Na szczęście czasowników
należących do tej grupy nie ma aż tak wiele. Na naszej witrynie znajduje się oczywiście
dokładna lista czasowników nieregularnych wraz z właściwą dla nich formą przeszłą.
Przykładowe czasowniki nieregularne w formie przeszłej wyglądają następująco:
Speak -> Spoke
Have -> Had
Go -> Went
Drive -> Drove
Uwaga: Na szczególną uwagę zasługuje tu jak zwykle czasownik 'to be', który w posiada
dwie formy przeszłe: was i were. Formę 'was' stosujemy dla wszystkich osób liczby
pojedynczej zaś 'were' używamy z wszystkimi osobami liczby mnogiej.
1
Dla przykładu:
He was very rich. [Był bardzo bogaty]
We were all students of OxfordUniversity. [Wszyscy byliśmy studentami Oxfordu]
Zdania twierdzące
Czasownik w formie past (z końcówką -ed, -d lub nieregularny)
Zdania twierdzące w czasie Past Simple tworzymy w dużej mierze podobnie to zdań w czasie
Present Simple. Główną różnicą jest tu zastosowanie czasownika nie w pierwszej,
podstawowej formie, lecz w formie przeszłej (past form). Czasowniki w języku angielskim
możemy podzielić na regularne (te, których formę przeszłą tworzymy poprzez dodanie
kocówki -ed lub -d) oraz na nieregularne (czyli takie, które maja formę przeszłą specyficzną
dla każdego czasownika nieregularnego). Zagadnienie czasowników regularnych i
nieregularnych zostało szerzej omówione w poprzedniej sekcji. Czasownik w czasie Past
Simple pozostaje w takiej samej formie we wszystkich osobach.
Przykładowe zdania w czasie Past Simple (czasowniki w formie przeszłej pogrubiono):
He went to school by bus everyday. [Jeździł do szkoły autobusem każdego dnia]
She sent a birthday present to her moher. [Wysłała swojej matce prezent urodzinowy]
They were very sick. [Byli bardzo chorzy]
John never liked his history teacher. [John nigdy nie lubił swojego nauczyciela
hostorii]
People used to have problems with downloading music. Now, are much more
accessible. [Kiedyś ludzie mieli problemy ze ściąganiem muzyki. Obecnie, możliwość
ściągania muzyki za darmo jest dużo bardziej udostępniona.]
Past Simple - twierdzenia z czas. regularnym
I played in the garden a lot.
You played in the garden a lot.
He played in the garden a lot.
She played in the garden a lot.
It played in the garden a lot.
We played in the garden a lot.
You played in the garden a lot.
They played in the garden a lot.
Past Simple
Twierdzenia z czas. nieregularnym
I was a doctor.
You were a doctor.
2
He was a doctor.
She was a doctor.
It was a doctor.
We were doctors.
You were doctors.
They were doctors.
Uwaga: W powyższym przykładzie zwróć uwagę na konieczność uzgodnienia liczby
podmiotu i dopełnienia w zdaniu. W liczbie pojedynczej zdanie brzmi I was a doctor [Byłem
lekarzem] jednak w liczbie mnogiej należy pamiętać o użyciu dopełnienia również w liczbie
mnogiej, czyli We were doctors [Byliśmy lekarzami]. Zdanie We were doctor jest
niepoprawne.
Uwaga: Czasownik to be w formie przeszłej przyjmuję dwie formy - was dla pierwszej i
trzeciej osoby liczby pojedynczej oraz were dla drugiej osoby liczby pojedynczej i dla liczby
mnogiej.
Pytania
Did + podmiot + czasownik w I-formie
Was/were + podmiot
Pytanie w czasie Past Simple tworzymy w sposób bardzo podobny do pytań w czasie Present
Simple, to jest przy użyciu użyciu operatora. O ile w czasie Present Simple używaliśmy
operatorów do i does to w czasie Past Simple wystepuje już tylko jeden operator - did.
Pytanie tworzymy poprzez dodanie operatora did przed podmiotem zdania. Bardzo ważna jest
też reguła, według której w pytaniach czasownik nie występuje już w formie przeszłej, ale w
bezokoliczniku (np. She swimmed a lot -> Did she swim a lot?)
Przykładowe pytania w czasie Past Simple:
Did she like sweets? [Czy lubiła słodycze?]
Did they have nice evening? [Czy miło spędzili wieczór?]
Did we pay the taxi driver? [Czy zapłaciliśmy taksówkarzowi?]
Did you lend her any money? [Czy pożyczyłeś jej jakieś pieniądze?]
Uwaga: W zdaniach z czasownikiem 'to be' (I was/They were etc.) nie używamy operatora
did, lecz stosujemy inwersję. Na przykład: He was very tired -> Was he very tired? They were
busy -> Were they busy?
Tworzenie pytań w czasie Past Simple podsumowuje poniższa tabela:
Past Simple - pytania
Did I give her your books?
Did you give her your books?
Did he give her your books?
Did she give her your books?
3
Did it her your books?
give
give
Did we her your books?
give
Did you her your books?
give
Did they her your books?
Przeczenia
Did not/Didn't + czasownik w I-szej formie
Was/Were + not
Przeczenia w czasie Past Simple tworzymy za pomocą operatora did, po którym dodajemy
wyraz 'not' wskazujący na negację (did not). Inaczej niż w przypadku pytań operator did not
umieszczamy nie przed a za podmiotem zdania. Podobnie jak w pytaniach czasownik w
zdaniu nie występuje już w formie przeszłej, lecz w bezokoliczniku (np. I left her alone. -> I
didn't leave her alone.)
Uwaga: W zdaniach z czasownikiem 'to be' (I was/They were etc.) nie używamy operatora did
not, lecz dodajemy słowo 'not' (wskazujące na negację) po czasowniku 'to be' (I was not/They
weren't). Na przykład: He was very happy -> He was not very happy? They were sad -> They
weren't sad?
Uwaga: Operator 'did not' bardzo często pojawia się w swojej skróconej fomie - didn't.
Podobnie przeczenia z czasownikiem 'to be' - were not oraz was not przyjmują skrócone
formy weren't i wasn't.
Przykładowe przeczenia w czasie Past Simple:
He did not have a long holiday. [Nie miał długich wakacji]
I didn't do it. [Nie zrobiłem tego]
We didn't go to chuch very often. [Nie chodziliśmy do kościoła zbyt często]
They didn't like their boss. [Nie lubili swojego szefa]
Tworzenie przeczeń w czasie Past Simple podsumowuje poniższa tabela:
Past Simple - przeczenia
an umbrella.
I take
did not / didn't an umbrella.
You take
did not / didn't an umbrella.
He take
did not / didn't an umbrella.
She take
did not / didn't an umbrella.
It take
did not / didn't
did not / didn't an umbrella.
We take
did not / didn't an umbrella.
You take
did not / didn't
They take
an umbrella.
4
Dodawanie końcówki -ed
Jak wspomniano wyżej czasowniki regularne w formie przeszłej przyjmują końcówkę -ed lub -
d. O ile w większości przypadków dopisujemy po prostu końcówkę do czasownika, to czasami
końcówka wpływa w pewnym stopniu na pisownie czasownika. Wszystkie przypadki zmiany
pisowni czasownika przy dodaniu końcówki -ed opisane zostały poniżej:
Jeśli czasownik kończy się na -e, dodajemy końcówkę -d zamiast -ed. Na przykład:
Like -> Liked, Smile -> Smiled
Jeśli czasownik kończy się na -y poprzedzone spółgłoską (-dy. -ry, -sy, -vy, etc.) to 'y'
zamienia się w 'i' przed dodaniem końcówki -ed. Na przykład: Study -> Studied, Try -
> Tried.
W czasownikach zakończonych na -y poprzedzone samogłoską ( -ay, -ey, -oy, uy, etc.)
'y' nie ulega zmianie. Na przykład: Play -> Played, Enjoy -> Enjoyed
Zwróć uwagę, że czasowniki pay -> paid oraz lay -> laid wydają się być wyjątkami od
tej reguły, nie są to jednak czasowniki regularne, lecz nieregularne i ich forma jest
ustalona.
W czasownikach jednosylabowych zakończonych na spółgłoskę poprzedzaną przez
samogłoskę (np. stop) końcowa spółgłoska jest podwajana przed dodaniem końcówki -
ed. Dla przykładu: Stop -> Stopped, Thin -> Thinned, Plan -> Planned
Jeśli ta sama sytuacja ma miejsce w czasownikach wielosylabowych, podwojenie
ostatniej spółgłoski ma miejsce tylko w przypadku, gdy akcent pada na ostatnią
sylabę. Dla przykładu: PreFER -> Preferred, ReGRET -> Regretted.
Jeśli akcentowana jest inna sylaba niż ostatnia spółgłoski końcowej nie podwaja się.
Dla przykładu: HAPpen - Happened, ReMEMber - Remembered.
W British English w czasownikach zakończonych na -l końcówka ulega podwojeniu
przed dodaniem -ed niezależnie od tego, która sylaba jest akcentowana. Przykładu:
Travel - Travelled, Cancel - Cancelled.
Nie podwajamy ostatniej spółgłoski, jeżeli czasownik kończy się na podwójną
spółgłoskę (-rt, -lp, -ng, etc.). Dla przykładu: Start - Started, Help - Helped
Nie podwajamy ostatniej spółgłoski, jeżeli poprzedza ją podwójna samogłoska (-oil, -
eed, etc.) Dla przykładu: Boil - Boiled, Need - Needed.
Nie podwajamy 'y' ani 'w' na końcu czasownika. Dla przykładu: Stay - Stayed, Sow -
Sowed.
Stosowanie czasu Past Simple
Czas Past Simple stosujemy do wyrażania:
1. Zdarzeń z przeszłości, które zostały zakończone oraz umiejscowione są w
konkretnym punkcie czasu (bezpośrednio lub pośrednio):
John went to work three hours ago. [John poszedł do pracy 3 godziny temu] -
Zdarzenie przeszłe, które zostało zakończone - John wyszedł. Umiejscowione w jest
bezpośrednio w czasie - 3 godziny temu.
5
Columbus discovered America in 1492. [Kolumb odkrył Amerykę w 1492 roku] -
Ponownie zdarzenie przeszłe, zakończone. Punkt w czasie również umiejscowiony
bezpośrednio - rok 1492.
She left the building before the fire broke out. [Wyszła z budynku zanim wybuchł
pożar] - Tym razem umiejscowienie w czasie jest pośrednie - przed wybuchem pożaru.
2. Przeszłych nawyków, zwyczajów, stanów i czynności powtarzanych stale:
He smoked a lot when he lived in Philadelphia [Kiedy mieszkał w Filadelfii dużo
palił] - Nawyk z przeszłości, kiedyś dużo palił, ale teraz już nie pali.
I used to buy new technology TV-sets every three years, but now I do it even more
often. [Kiedyś miałem w zwyczaju kupować telewizory nowej technologi co trzy lata,
lecz teraz robie to częściej] - Zwyczaj z przeszłości, który wyraźnie uległ zmianie.
We used to like opera. [Kiedyś lubiliśmy operę] - Stan z przeszłości, dziś już nie
lubimy opery.
3. Zdarzeń z przeszłości następujących jedno po drugim:
She stood up, waved her hand at me and smiled. [Wstała, pomachała do mnie ręką i
uśmiechnęła się]
Bond drew out his gun, aimed and pulled the trigger. [Bond wyciągnął pistolet,
wycelował i strzelił]
4. Unikalnych i wyjątkowych zdarzeń z przeszłości:
WTC was hit on September 11th. [Atak na WTC nastąpił 11 września] - Unikalne
zdarzenie z przeszłości.
Tolkien wrote the 'Lord of the Rings'. [Tolkien napisał 'Władcę pierścieni'] -
Niepowtarzalne zdarzenie, nikt poza nim nie napisał tej ksiązki.