0% found this document useful (0 votes)
4 views36 pages

Dalumat Script

The document outlines the characters and scenes of a narrative focusing on the struggles of a family dealing with poverty and societal issues. Ella, the resilient lead, carries the weight of her family's challenges, while her younger brother Alex faces bullying at school. The story highlights the systemic problems in their community, contrasting the lives of the wealthy antagonist Winston and the marginalized characters, ultimately showcasing themes of injustice and resilience.

Uploaded by

bermalfaith8137
Copyright
© All Rights Reserved
We take content rights seriously. If you suspect this is your content, claim it here.
Available Formats
Download as DOCX, PDF, TXT or read online on Scribd
0% found this document useful (0 votes)
4 views36 pages

Dalumat Script

The document outlines the characters and scenes of a narrative focusing on the struggles of a family dealing with poverty and societal issues. Ella, the resilient lead, carries the weight of her family's challenges, while her younger brother Alex faces bullying at school. The story highlights the systemic problems in their community, contrasting the lives of the wealthy antagonist Winston and the marginalized characters, ultimately showcasing themes of injustice and resilience.

Uploaded by

bermalfaith8137
Copyright
© All Rights Reserved
We take content rights seriously. If you suspect this is your content, claim it here.
Available Formats
Download as DOCX, PDF, TXT or read online on Scribd

CHARACTERS

ELLA (role assigned to DIZON)

- the quiet, soft-spoken lead. burdened but resilient. She carries her whole
family on her shoulders, gentle but easily cornered. Morally straight but life
keeps pushing her into dark corners.

ALEX (role assigned to DEE)

- the pure, hopeful younger brother. respectful, and always trying to do


what’s right. easy to trust, easy to break. He never fights back even when he
should. loves his ate more than himself, unaware how cruel the world can be.

WINSTON (role assigned to CAPARIÑO)

- the rich, overconfident antagonist. charming, smooth magsalita but always


may halong dominance. calculative and cold, every move niya is planned,
nothing is accidental. sadistic in subtle ways, enjoys control. never nagpakita
ng guilt or empathy. image-obsessed and will burn anyone just to keep his
reputation spotless.

FATHER MANUEL (role assigned to CUSTODIO)

- genuinely cares about Alex and Ella, but powerless in a system built for
people like Winston. the man who sees everything but can’t save everyone.

MOTHER GIELYN (role assigned to CYRIZ)

- the exhausted, overwhelmed mom. loving but constantly drowning in


stress, bills, and guilt. madaling ma-rattle, sick but still apologetic, as if she’s
sorry for existing. represents the weight of poverty. She just wants her kids to
survive.

SABRINA (role assigned to IBAÑEZ)

- Winston's ride-or-die / side chick energy. dominant, sharp, laging kasama sa


shady stuff. always chewing gum, always bored unless there is chaos. But
deep down, everything she does is to please Winston. loyal, out of obsession
and thrill. soft only for him, ruthless to everyone else.

ALAIZA & MICHAEL (roles assigned to ROGE & TAKEHARA)


- Winston's friends. mga sunod-sunuran, loud, cocky, and borderline
unhinged. doesn’t think on their own — Winston says jump, they’ll jump. zero
critical thinking. hindi nag-iisip before acting.

SIDE CHARACTERS

MELISSA (role assigned to FAITH)

- Ella's bestie. blunt, confrontational, and protective. walang takot mag call
out ng injustice, but like everyone else, affected pa rin by the power
imbalance.

LEA (role assigned to TRISHA)

-Ella’s family neighbour

MAYA (role assigned to RICA)

- the soft, innocent child from the mountains. simple, grounded, and mature
in a way kids shouldn't have to be. speaks with raw honesty. represents
culture, innocence, and what’s at stake.

LYDIA (role assigned to KYLLA)

- Maya's mother. dignified, resilient, and deeply rooted in her ancestral land.
a woman shaped by tradition and hardship.

PROFESSOR ANN (role assigned to TAN)

- strict, tries to keep order but is blinded by school politics. sees the
symptoms, not the cause. represents flawed authority. unintentionally
becomes part of the system that enables Winston's power.

ANDREA ( role assigned to BRINGAS)

-The madame of Winston’s house. Authoritative, speaks with quiet


command. Represents the “system” that traps women—she’s proof that
survival means surrender

CLASSMATES

- the whispering crowd. gossip-fueled, scared, judgmental, easily swayed by


influence. background characters who amplify the pressure and stigma
around the main conflict.
RHEDIELYN (role assigned to Angela)

-Sabrina’s friend. Bold enough to confront Winston but reality had slapped
her too harshly.

CZAREENAH (role assigned to Rochelle)

- Sabrina’s other friend but the scared one— when she faced injustice, her
eyes closed blindly.

OFFICERS/ PRISON GUARDS IN ALEX’S CELL (role assigned to )

-They don’t show cruelty, but they don’t show compassion either, they also
treat Alex’s desperation as noise, not as a cry for help.

ANNA (role assigned to SALUNA)

-An NGO coordinator, compassionate and determined, who has helped tribes.
SCENE 01

Nagkakagulo ang mga tao dahil may ayudang ipinapamigay ang kanilang
mayor dahil sa kakatapos lang ng bagyo. While kakalabas lang ni Ella sa
bahay nila, lumapit agad si Lea.

Lea: oh Ella! Asan na si mama mo? Dalian niyo, pumunta na kayo sa court,
andon si Mayor namimigay ayuda. (sabay angat sa hawak na bigas)

Ella: (Ngumiti lang and tumango)

Habang naglalakad siya papunta sa court, nakikita niya yung mga tao
nakangiti and somehow masaya, totally forgots na bumaha sa kanila dahil sa
hindi maayos na system. Nakasalubong niya rin papa niya.

Ella: Pang! (sabay kuha ng bitbit) kanina pa po ba kayo?Bakit hindi niyo po


ako ginising para ho sana ako nalang nagbuhat nito.

Papa: Hay naku nak, hayaan mona. Kung andon ka, mag-iiinit lang din ulo
mo.

Ella: Maiinis? Bakit naman po?

Papa: Eh pano ba naman kasi, wala silang mukhang bibig kundi yang
bagong tayong munisipyo, pero kung titignan mo—maayos na draining
system ang kailangan natin! Kung ‘yang perang pinang tayo nila ng
punyetang munisipyo nayan ay ginamit para sa draining system, edi sana
hindi na bumabaha sa atin! Puro paganda nang paganda ng opisina
samantalang tayo lalong nalulugmok!

Biglang sumabat ang mama ni Ella na kasalukuyang nagtitimpla ng kape


nila, habang si Ella naman nag-aasikaso ng umagahan.

Mama: Hayyss Manuel, kumalma ka na nga lang at ‘wag mo na isipin ang


mga ganyang bagay. Magpasalamat ka na lamang at may ibingiay pa sila,
kesa naman sa wala.

Ella: Ma may point naman po si papa eh. Saka hindi po magandang isantabi
ang mga kaumalyang ginagawa sa atin. Kung tutuusin, sila ang may utang
na loob sa atin, tayo ang dahilan kung bakit sila may pondo—tayo ang may
dahilan kung bakit sila naka-upo.

Mama: Ayan ka nanaman Ella ha, grabe ang pagiging kritiko niyo sa
pamahalaan! Tandaan mo, hindi tayo mapapalamon niyang pagiging
aktibista mo!
Papa: Tigilan mo nga ‘yang anak mo, mahalaga naman talaga na mulat tayo
sa mga nangyayari sa lipunan—mahirap kung wala tayong pake sa mga
ganiyan.

Mamang: Kunsintidor ka talaga kahit kailan! *pauses*

Teka, asan na ba ‘tong si Alex? Alex, tumayo kana nga diyan at maaga
pa ang pasok mo!

*pauses* Alex! Humanda ka talaga sakin pag na late ka!

Ella: Ako na lang gigising, Ma.

Pumunta sa kwarto and kumatok.

Ella: Lex?? Gising na diyan, may pasok kapa pala. Dalian mo baka ma-late
ka.

Binuksan ang pinto saka pumunta si Ella sa cr para maligo habang si Alex
naman naglalakad papuntang hapag kainan.

Papa: Oh Alex, umupo kana’t mag-almusal

Mama: Oh diba sabi na nga ba sayo eh! Male-late ka talaga puro ml ba


naman kasi inaatupag mo!

Nakabihis na agad si Alex at nagmamadaling umalis.

Alex: Tay, baka naman may extra ho kayo diyan, may babayaran lang pong
project.

Papa: Abay ‘Di ba binigyan na kita nung nakaraang araw? Ubos na ba ‘yon
at nanghihingi ka nanaman.

Alex: Uhm, opo eh medyo marami na rin kasi kaming project sa school.

Papa: Oh, sige heto

Mama: Siguraduhin mo lang na sa project ‘yan mapupunta ha.

Ella: Sus Ma, naniniwala ka ba dyan baka ipang date niya lang ‘yan.

Alex: Para kang tanga ate, anong date date ka diyan, asim mo.

Ella: Sus, kunwari pa eh noh.

Alex: Ewan ko sa’yo te. Maka alis na nga


SCENE 02

While naglalakad si alex, mahigpit hawak niya sa strap ng backpack niya.


Pero bigla siyang natigilan nang makita sa unahan sina Michael at Alaiza —
nakasandal sa pader, nagkwekwentuhan, while isa sa kanila is nagyoyosi.

(napalunok si alex, saka dahan-dahang tumalikod para umiwas. pero bago


pa siya tuluyan makalayo, nagsalita na charlie)

Alaiza: Hoy, ano? Saan ka pupunta?

napapikit si alex, napa buntong-hininga. alam na niya kasunod. ito na


naman.

( his expression should be visible na alam niya na agad yung kailangan nila
since lagi siyang binubully ng dalawa)

(lumapit sina charlie at Alaiza tumawa si michael habang kinakapkapan alex)

Itinaas ni Michael ang pera na nakuha mula kay Alex

Michael: Wow! May pera, ang laki nito ah!

(sabay tapik nang malakas sa balikat ni alex)

Libre mo kami ng lunch, ah! Basta sa akin okay na fried chicken!

Alaiza:Lol, haha! ipang-yosi mo lang din yan mamaya e! (sabay tawa)

Umawang ang labi ni Alex at umalma.

Alex: Hi-hindi puwede pangbayad ko ng project iyan.

(pinipilit na abutin yung money)

Michael: Anong hindi puwede? Bakit? May magagawa ka ba? Ano huh?

(tulak-tulak sa dibdib ni alex in a mayabang na way)

then sinubukan ni alex na bawiin yung money pero bigla siya sinikmuraan ni
charlie. napayuko siya sa sakit. tawa lang ang sagot ng dalawa while
binubulsa ang pera, tapos tumakbo palayo.

Walang ibang nagawa si Alex kundi unti-unting manghina at umiyak sa sahig


ng eskwelahan.

(then camera lingers sa mukha niya — halatang sanay na siya sa ganitong


mga pangyayari)
Dapit hapon ng makauwi si Alex sa bahay nila. At sumalubong ang kaniyang
ina.

Alex: Magandang hapon, Ma.

Mama: Oh, Alex. Bakit gusot at hindi maayos ang uniporme mo. Naglaro ka
lang ba maghapon sa eskwelahan ninyo? At teka nga, bakit namamaga ang
mata mo? Umiyak ka ba?

Sa dami ng tanong ng kanyang ina wala siyang na isagot na iba kundi

Alex: Wala ito, ma. Tiyaka may babayaran ulit kami ng proyekto, bukas po
ulit iyong bayaran.

Hindi mapakali ang kaniyang ina sa kasagutan niya ngunit hindi na rin ito
umalma.

Mama: Project?! Puro nalang project project, wala na nga tayo halos makain
dagdag gastusin pa!

Sa sitwasyon na ito hindi na rin mawari ni Alex kung tama bang makaranas
ng ganitong pangyayari sa bawat paaralan na ang bawat boses ng
estudyante natatakpan ng kapwa boses na kaniyang estudyante na siyang
may kapangyarihan sa buhay.

(basta papasok nalang si alex sa kwarto niya, then magshi-shift naman


camera kay ella, nasa salamin na—lilingunin niya saglit si alex na parang
naaawa)

(biglang i-focus sa camera si ella, nasa may salamin siya)

Ella: Ma, mauuna na ho ako ha.

Mama: SIge, mag-iingat ha. Saka pala, pagsabihan mo nga ‘yang kapatid
mo, ‘di ko na mawari kung saan dinadala ‘yung pera niya, lagi nalang
humihingi akala naman niya madaling kumita ng pera.

Ella: Opo, ma. Dito na po ako

SCENE 03

(Montage ng trabaho ni Ella bilang call center.)


Melissa: (naglapag ng kape sa lamesa ni Ella)

Ella: (Ngumiti)

(while ung camera nag focus sa oras then nag midnight na)

Samantala, maaninag kay Ella ang pagod ad drain dahil sa ilang oras na
pagsagot ng call from different people.

Melissa: Timepers muna, haayy nako grabe nakakapagod

Ella: Ano pa banag bago diyan Mel? (Sabay hikab)

Melissa: Ay uy, bes! Nakita mo ba ‘yung post galing sa mga nakatira dun
lang banda sa inyo? ‘Di ba sakop ng barangay niyo ‘yung bundok, edi
syempre may mga nakatirang katutubo ron. Ang balita teh, grabeng
panggigipit pala ang ginagawa sa kanila para lang umalis sila sa sarili nilang
lupa. Ayun, nang hiingi sila ng tulong at suporta, mayroon ngang outreach
program na mangyayari eh.

Ella: (kitang kita ang pagka dismaya at naiinis) Hala nakakaawa naman sila,
‘yang mayor mo talaga eh noh! Kitang kita kung para kanino naglilingkod.
Imbes na protektahan ‘yung culture na na-build ng mga katutubo eh ayan!
Nagpapasok ng kung sino sinong kumpanya pero yung flood control project
nila palpak naman!

Melissa: Hoy, take note ha. Hindi ko mayor yan, mas maganda pang hindi
bumoto kesa mapunta para sa mga ganyang tao. Saka, chill ka nga lang!
Hindi naman ako kalaban mo kung maka-react ka diyan…Anywayyss,
sumama nalang tayo sa outreach program ng NGO para naman makatulong
tayo sa kanila kahit papano.

Ella: Sige sige, kailan ba ‘yan?

Melissa: Sa susunod na araw pa naman, eh sakto wala tayong shift non


kaya makakagising tayo ng maaga.

Ella: Okay. Chat nalang

SCENE 04

Makaraan ang ilang araw ay magkasama nang umakyat si Ella at Melissa sa


bundok. BUmungad sa kanila ang maganda at malawak na tanawin ng
bundok. Sa ibaba, may tunog ng makina. Habang ang ibang kasama ni Ella
ay may bitbit na mga grocery.

Doon din ay nakilala ni Ella ang batang si Maya, isa sa mga anak ng tribong
nakatira roon.

Ella: Matagal na ba silang nag-start ng project nila rito, Maya?

Maya: Opo, ate. Ang pagkakatanda ko po ay may mga pumunta rito sa


amin, ang bait bait pa nga po nilang kinausap sina Papang, namigay pa nga
po sila ng mga grocery eh tapos po nun mga ilang linggo lang sumunod na
po iyang mga makinarya, magtatayo raw po kasi sila ng resort.

Ella: Paano kayo niyan? Kamusta naman yung pamumuhay ninyo?

Maya: Sa totoo lang po ate, hindi ko na rin po alam. Ang sabi po nila ay
ililipat daw po nila kami ng bahay pero ayaw po ng ilan naming ka-baryo.
Simula rin ponung nag protesta sila tatay ay hindi na po sila nakabalik.

Napatigil si Ella nang banggitin ni May ang mga katagang iyon sabay
dahang dahan lumingon sa direksyon nito.

Ella: Wala na ba kayong balita sa kanila?

Maya: Ang sabi lang po nila na umalis na raw sila pero kilala ko si tatay,
hindi niya kami basta bastang iiwan.

Pumunta rin sa pinarorononan ng dalawa si Melissa, kaibigan at katrabaho


ni Ella sabay tinapik ang likod nito.

Melissa: Tara na Ella, malapit na raw tayo sa village nila Maya, okay ka lang
ba?

Banayad sa mukha ni Ella ang kalungkutan ngunit wala itong nagawa kundi
ngumiti na lamang at tumango.

Ilang minuto na lang din ay narating na nila ang tirahan nila Maya at dali-
daling sinalubong ang kanyang ina.

Lydia: Oh! Andito na ho pala kayo. Uminom po muna kayo ng tubig at


magpahinga dahil paniguradong napagod kayong pumunta rito.

Melissa: Ay, maraming salamat po.

Maya: Nay, siya po si Ate Melissa tapos siya naman po si Ate Ella saka ‘yung
mga kasama naman po nila ay yung sinasabi niyo pong tutulong sa atin!
Nginitian naman nila ang kanyang Ina at lumapit si Anna, coordinator ng
program.

Lydia: Ganun ba. Maraming salamat po sa malasakit ninyo.

Anna: Wala po iyon! ‘Wag po kayong mag-alala, magiging maayos din po


ang lahat.

Lydia: Maraming salamat ho talaga

Habang namimigay ng mga bitbit nilang goods ay hinatak ni Ella at Melissa


si Lydia upang maka-kwentuhan.

Melissa: Hello po, Aling lydia. Kamusta po kayo?

Lydia: Heto, kinakaya pa naman.

Ella: Uhm, ‘wag niyo po sana masamain ha. Gusto lang namin po kayong
makausap tungkol po sa nangyari rito sa tribo ninyo.

Lydia: (Natawa) Aba! Ayos lang ‘yon.

Melissa: kailan po ba sila nagsimula sa project nila?

Lydia: Sa pagkakatanda ko ha ay nung mga nakaraang buwan pa. Hindi


naman namin binenta ang mga lupa namin eh pero ang sabi nila may
pinirmahan daw kasi kami—katunayan daw na pumapayag kami sa gagawin
nila rito.

Ella: Iyong papel na sinasabi ninyo po hindi po nila in-explian man lang kung
ano ang mga nakasulat?

Lydia: Hindi talaga eh. Sinabi pa nila na may permission naman daw kasi
sila. Kahit ganon, sinubukan pa rin naming umalma, mag protesta pero
tinakot lang nila kami—kaya ayon, umalis na ‘yung iba habang ‘yung asawa
ko naman hindi na nakabalik. Sa totoo lang Maam,para sa amin hindi ito
basta basta lupa lamang—kumbaga kadikit ng pagkatao ng bawat taong
namuhay at namayapa rito ang lapag na ating tinatapakan.

Maluha luha nitong sambit.

Tanging katahimikan na lamang ang tugon ni Ella at Melissa habang


nagkatinginan. Duon din ay natapos napagpasyahan nilang bumaba na rin sa
bundok matapos ang prayer.

Habang naglalakad ay nag-usap ang dalawa


Melissa: Grabe noh, dapat itong mga katutubo ‘yung pinoprotektahan nila
eh ang nangyayari sila pa mismong nang gigipit. OKay lang sana kung
maayos naging proseso nila eh hindi rin naman. Naku naku talaga!

Ella: Wala teh, mas pipiliin pa nilang maging progreso kaysa isipin ‘yung
mga taong naapektuhan, miski ang kalikasan.

Sumabat si Anna

Anna: Ganito talaga ang sistema, the the very least thing we can do ay ang
magmalasakit. Kaya thankyou talaga ha kasi sinamahan ninyo kami rito.

Ella: Wala ho iyon!

SCENE 05

Nang maka-uwi si Ella ay kitang kita ang pagod niito galing sa outreach
program na isinagawa nila kaya umupo muna ito sa sala nila.

Bigla rin namang pumunta sa sala ang papa nito habang

Manuel: oh Ella, naka-uwi ka na pala? Kamusta ung pinuntahan ninyo

Ella: (Nagmano) Haaayy naku Pa, nakakaawa talga ‘yung sitwasyon nila,
grabe pang gigipit ng kumpanya. Bakit pa kasi pinayagan mag operate yang
ganyan eh

Manuel: Ganun talaga, Ella. Kung saan kikita ‘yang mga tarantado nayan
dun sila, wala na yang pake kung sino maapektuhan. Para sa kanila, pera
ang mas mahalaga kesa buhay.

Ella: Kaya nga po mas nakakagalit eh, napaka kapal ng mukha nila eh
galing naman sa mga bulsa natin yang punyetang yaman nila.

Biglang pumasok mama nila

Mama: Ano na namang kinikibo ng butsi niyo diyan ha.

Ella: Wala ho, Ma. Naiisip ko lang din po na hindi na rin pala ganon kasama
‘yung buhay natin, kahit mahirap kinakaya naman natin eh. May mga tao
lang din po kasi na hindi pinalad kaya nakakalungot lang niya tignan. Pero
‘wag po kayo mag-aalala ma, pa. Ako ho ang bahala sa atin kahit
nakkapagod, okay lang po.

Nakikinig lang ang kaniyang ina habang busy sa ginagawa


Manuel: (pinilit ngumiti) Anak talaga kita Ella!

Ella: (ngumiti) Sige na ho Ma, Pa, magpapahinga na po ako.

Pag-alis ni Ella ay biglang nagsalita ang kaniyang ina na may tonong naiinis

Mama: bakit ba kasi hindi mo subukang maghanap ng trabaho? imbes na


nag-aaral pa lang ’yung anak mo, siya pa tong laging nagbibigay sa atin.

(yung tatay mapapahilamos na lang sa mukha, halatang pagod at irritable.)

Mama (patuloy):

ilang trabaho na ang napasukan niyang anak mo sa murang edad niya pa


lang. halos magkanda-kuba na iyan kakakayod para sa atin — hindi ka ba
naaawa sa bata.

Manuel: sa palagay mo ba ay ginusto ko ito? wala na akong lakas


magtrabaho.

Mama: walang lakas magtrabaho o ayaw mo lang talagang kumilos? kung


hindi lang akong may sakit na diabetes at kung hindi lang ako naggagamot,
ay nagtatrabaho talaga ako!

Manuel:(umiinit, tumayo):

manahimik ka na nga! kaaga-aga, ayan ka na naman sa pagbubunganga mo!

(nakaclose kamao)

Manuel: kundi dahil sa mga lintek na 'yon — mga mayayamang


nagmamagaling, bumibili ng boto, pati dangal ng mga tao... tinapos nila
lahat ng pinaghirapan ko.

Mama: manuel, tama na. kahit sa mga bata ka na lang sana maawa,
pakiusap.

hindi pwedeng malugmok ka nalang at magpakulong sa nakaraan.

(tatayo siya sa may bandang pintuan, nakataas ang isang kamay at malalim
ang iniisip. dito na papasok yung flashback — kung saan natalo siya sa
election noon kasi dinaya siya)

FLASHBACK:

May mga lalaking naka-jacket and may takip face, papasok sa mga bahay-
bahay; may hawak na baril, nananakot, nagtatanggal ng campaign posters
close-up: kamay ng botanteng nanginginig while nirreceive sobre

manuel sa stage, may hawak na mic, masigla, may hope na mananalo

night ng bilangan ng votes: mga lalaki nakamask, ni-mamanipulate mga


listahan

voice-over (manuel):

“hindi ko makakalimutan ‘yung mga gabing ‘yon..kung paano nila kinuha ang
lahat sa akin. buong puso akong tumakbo. akala ko, may pag-asa pa para sa
bayan natin. sinabi ko sa sarili ko — gagawin ko ‘to para sa pamilya, para sa
mga tao. pero hindi patas ang laban. dumating sila, may dalang pera, may
koneksyon, at may mga tuta. pinuno nila ang bulsa ng mga taong gutom,
pinuno ang utak ng takot. bumili sila ng boto, binili nila pati ang dangal ng
mga tao”

(cut to scene: isang pamilya, sina nikko, nagtatawanan sa hapag while may
grande na inuman, may halong tagumpay sa face nila. like, mga
humahalakhak and nagceceleb)

“at ako—wala akong nagawa kundi tanggapin ang pagkatalo. mula noon,
bote na lang ang kausap ko gabi-gabi. tila ay nawalan na ng saysay ang
lahat”

(then fade back to the present)

Manuel: (mahina, almost a whisper)

hindi ko makakalimutan kailanman kung paanong hindi sila lumaban nang


patas.

(silence. camera lingers sa usok ng cigarette while unti-unting nagfa-fade to


black)

SCENE 06

EXT. BACK ALLEY – MORNING

(winston, nakasuot ng clean uniform, may sunglass and nakasabit na gold


chain. beforr pumasok sa campus, dumadaan muna siya sa isang makitid na
eskinita. checking his surroundings first to make sure na walang nakakakita)
(may lalaking naka-hoodie na nakaabang. nag-aabot ng maliit na pakete.
winston palihim na kumukuha, nilalagay sa loob ng shoes bago sumakay ng
car)

Winston (pabulong, ngiting mayabang):

same time tomorrow, bro. keep it clean.

(cut to: loob ng car, nag-oopen ng capsule ng ecstasy, hinahalo sa water.


iinom before magdrive. smirking while may malakas na music)

INT. SCHOOL – BOYS’ RESTROOM – DAY

(winston and his 3 friends tawa nang tawa while nakasandal sa pader. may
hawak silang capsule na ecstasy. maingay, then biglang may nag echo and
narinig sila footsteps papalapit)

friend 1 (panic):

shit, may dumarating!

(agaran nilang tinatapon yung pinagbalutan sa sahig, nagmamadaling nag-


ayos. sabay palabas. naiwan capsule wrapper sa may lababo)

(Cut to: hallway — isang janitor mapapansin na may wrapper. camera tilt-up
sa CCTV [Link] sulok. umiilaw ang red indicator na gumagana)

INT. FACULTY ROOM – LATER

(ipapakita kakalabas lang ng janitor sa may room. then shift focus na sa may
professor nakatitig sa CCTV footage: malinaw na nakuhanan si winston and
friends niya. nanginginig kamay niya pagka pause ng vid)

then suddenly biglang nag-open ’yung door

Winston (cold stare, smirking)

guess who would get fired if this CCTV footage got leaked...?

(laugh sarcastically)
(then aayusin niya kunyari yung kwelyo ng polo nung professor, pero medyo
mahigpit like parang nag iindicate lang ’yun na mas may power siya)

Winston: this would stay between us, huh? do you hear me?

(sabay tap sa shoulder ng professor)

pretend like all of this didn’t happen.

(nag-aalinlangan yung professor then bahagyang tumango nalang)

Winston (smirks):

good. now, let me watch you delete it.

(winston stares intently as the professor presses delete. afterward, he walks


out slowly, his footsteps heavy. the camera lingers on the professor’s face,
filled with fear and sweat)

SCENE 07

INT. CLASSROOM – ANOTHER DAY

(everyone’s noisy, throwing crumpled papers kay alex, laughing, while ’yung
iba sumisipol. in the corner — winston sits back, calm, watching like a
director enjoying his show. beside him, sabrina chews gum lazily, eyes locked
on alex)

student 1:

psst! loser!

student 2:

hoy, iyakin! harap dito nga!

(others laugh. a few students look away, clearly uncomfortable but staying
quiet)

(may isa pang nagtapon ng ballpen case, tumama sa mesa ni alex. napayuko
siya, and nanahimik lang)
(ilang kaklase, halatang naaawa pero walang ginagawa — nakatingin lang
sila, nag-aalangan. alam nilang mali pero takot silang madamay. the room
feels heavy despite the noise)

then, one of their classmates — a member of winston’s circle — exchanges a


quick glance with winston. winston smirks, giving a subtle nod.

(yung cm na ’yon tumayo, naglakad papunta kay alex. hawak baso ng tubig.
tahimik lahat for a second — then buhos sa ulo ni alex. tawanan ulit.)

si alex, tahimik pa rin, nanginginig hands while pinupunasan sarili but it


leaves him no choice but to stand up and went to the bathroom to change)

Winston (low voice, calm):

you know what to do, babe.

(sabrina pops her bubblegum, stands up slowly — the sound catching


everyone’s attention for a second. she walks past alex’s desk, her movement
smooth and confident. camera follows her hand as she subtly slides the
small plastic packet into alex’s bag)

Sabrina (whispering under her breath): boo. easy peasy.

(she turns to winston — gives him a slight nod. winston grins back, satisfied)

(then czareenah and rhedielyn notice what happened — they exchange


looks)

Rhedielyn: wait—what the hell are they doing?

(agad niyang hinablot yung bag ni alex. she peeks inside and kita agad ‘yung
laman. her eyes widen, then she turns to winston, fuming)

(then czareenah and rhedielyn notice what happened — they exchange


looks)

Rhedielyn:

seriously, winston? drugs? are you fucking kidding me right now?

(winston just smirks, super chill, leaning back sa chair niya like he owns the
place)
(sabrina stands up beside him, slowly chewing her gum — pops it loud before
speaking, eyes locked on rochelle.)

Sabrina (cold, mocking):

watch your mouth, or i’ll shut you up for good. your choice.

(winston chuckles under his breath, clearly entertained. he raises a hand,


calm gesture — a silent “stop.” sabrina halts instantly, but her glare never
leaves rochelle.)

Winston (half-smile, taunting):

easy there, rhedielyn. nagcocross ka na ng line.

(bends forward, voice low)

baka nakakalimutan mo — driver lang ng dad ko ‘yung tatay mo. gusto mo


bang mawala ‘yung trabaho niya, ha?

(he lifts one finger, index and lightly presses it against rhedielyn’s forehead,
a casual, arrogant little prod, like he’s puncturing her confidence.

it’s not violent, just smug. the kind of gesture that says ‘i own this room.’)

rhedielyn’s face hardens. she grabs his wrist and yanks his hand away, eyes
burning.

(rhedielyn almost ready to snap, but czareenah steps in.)

Czareenah (low voice):

rhed, stop na. okay? kilala mo naman ’yan.. wag na tayong makealam kung
ayaw mong madamay

(rhedielyn rolls her eyes, frustrated, then storms back to her seat, slamming
her chair a bit too loud)

(cut to: pumasok si alex galing CR. tahimik bigla buong room. everyone’s
staring. some smirking, others looking away. si alex, clueless, slowly realizes
something’s off)
FEW HOURS LATER

(papasok guards and isang professor. tahimik lahat — tension in the air)

Prof Ann:

may nakita kaming balot ng drugs sa loob ng boys room kanina. we tried
checking the cctv, pero apparently, sira daw ‘yung system. so, to be safe,
magkakaroon tayo ng quick inspection. we’re hoping for everyone’s
cooperation. please open your bags one by one.

alex freezes for a second, confused, then starts opening his bag. his hands
tremble a bit. the moment the zipper slides open — a small plastic packet of
drugs is visible inside

(silence. everyone stares. alex’s face drops, eyes wide.)

Alex (stammering):

t–teka lang ho! h–hindi ko ho alam kung saan ‘to galing! hindi ‘to akin!

(the guards exchange looks, one of them steps forward and grabs his arm.
alex starts to panic.)

Alex (desperate):

sir please, wala akong kinalaman dito! maniwala ho kayo sa’kin! pakiusap
ho!

(but they’re already pulling him away. the room stays dead silent, all eyes on
him)

(cut to: winston — leaning back sa chair, calm as ever, arms crossed.
sabrina’s beside him, blowing a bubblegum bubble, then smirking as it pops)

(his two friends snicker, trying to hide their laughter. sabrina gives him a side
glance, proud, like she’s in on the game.)

Sabrina (quiet, cocky, while chewing gum):

told you it’d work. too easy.

Winston (low, amused):

i know you never disappoints

(camera lingers — winston flashes that smug half-smile, watching alex being
led away. the others laugh quietly. only rochelle looks uneasy, eyes darting
from alex to winston.)
(as alex is dragged out, lumingon siya and he catches sight of winston with
sabrina and his crew, their laughter echoing faintly. the smile fades from his
face. his chest tightens. realization hits —betrayal)

SCENE 08

INT. ELLA’S WORK- SAME DAY

Makikitang busy busy si Ella sumagot sa mga call nang biglang mag ring ang
cellphone niya.

Ella: Hello, Ma? Bak-

Mama: (umiiyak) : Ella, anak

Ella: (worried) : Ma?? Bakit ka umiiyak? May nangyari ba?!

Mama: Ang kapatid mo kasi….nasa k-kulungan ngayon, may drugs daw sa


bag niya

Ella: Ano po?! Dugs?!! Paano?? Teka nga po, pupuntahan ko kayo diyan.

Melissa: Huy, Ella! Okay ka lang ba? Ella!

Hindi na ito nakalingon pa dahil sa pagmamadali.

Cut to-Ella’s House. Pagbukas ng pinto ay makikitang nanghihina ang


kanyang ina habang pinapaupo ito ng kanyang ama sa sofa. Dali dali naman
ding kumuha ng tubig sa lamesa si Ella upang ibigay sa Ina.

Mama: (nanghihina habang nag-aalala ang boses)

Hindi naman kasi totoo na kayang gawin ni Allex 'yan eh! Tinaniman lang
siya! Alam ko 'yun Manuel, anak ko 'yun eh. Saka san naman tayo
makakapulot ng 400,000??

Manuel: (calm voice) Gagawan namin ni Ella nang paraan ‘yan. Magpahiga
ka muna.

Napatigil si Ella sa harap ng mesa habang hawak ang isang baso ng tubig, at
biglang may naalala.

FLASHBACK – PALENGKE, LATE AFTERNOON


(crowded and noisy. The camera follows Ella, pawis and pagod, still wearing
her uniform. She's walking home when a luxury car stops nearby. basta si
winston ’yan haha)

Winston (grinning):

wow. So this is where you work now, huh? kinda... humble for someone like
you.

Ella (annoyed): anong kailangan mo, winston?

Winston (shrugs): nothing much. I just thought I’d give you an offer.

(he leans in, whispers something. The camera stays on Ella's face . her
expression drops from confusion to disgust. she takes a step back in disbelief
and slaps him hard)

Ella (furious):

nakakadiri ka! ganiyan na ba kababa ang tingin mo sa'kin? sa tingin mo ba


lahat kayang bilhin ng pera?

(winston pauses, touching his cheek, then smirks. his finger traces lightly
along ella’s shoulder, sliding up and down her arm)

Winston (calm, venomous):

no... not everything.

but it can buy enough.

kailangan ng nanay mo ng panggamot, ‘di ba? kaya kong sagutin lahat. bills,
gamot, hospital. pati si alex, ako na rin ang bahala sa tuiton niya... hmm.
what do you think? tempting, isn’t it?

(he takes one slow step forward, lowering his voice.)

Winston:

you’ve been carrying too much weight, ella.

So here's the deal. I take care of all your problems...

and you take care of mine.

(camera tight on his face — he’s smiling like it’s just business.)

Ella (shaking): tama na! nakakadiri ka

(kita pag-iwas n’ya ng tingin, nanginginig kamay while pinipigilan tears)


(she tries to leave, but he gently catches her wrist. not violently, just firm
enough to show control)

Winston: (low, almost whispering):

pag-isipan mo nang mabuti.

Sometimes, you don’t get to choose what’s right— only what keeps your
family alive.

(he lets go, turns to walk away. camera lingers on ella, frozen, trembling)

CUT TO-PRESENT TIME

Manuel: Ella! Bakit tulala ka diyan? ‘Yung tubigg?!

Ella: (nanginginig ang boses) Ay, oonga pala.

Sabay abot ng tubig at sinusubukang pakalmahin ng ina habang nakatingin


sa kanya si Manuel.

Manuel: (Nagtataka) Ella, Bakit namumutla ka?

Magpahinga ka na nga rin at ako na ang bahala sa Mama mo.

Ella:(Ngumiti at umakyat na rin agad)

(then bigla may 1-3 sec. Mna clip na ay ipapakitang shadow na sumasayaw)

camera focused sa mukha ni Ella na naiiyak, she seems already accepted her
faith just to save her family from deep despair.

SCENE 09

INT-NEXT DAY

(Camera follows Ella's steps. Until she reached the door and knocked.)

Banayad sa mukha ni Ella ang matinding alinlangan habang ang kanyang


katawa'y animo pasan pasan ng mundo sa bigat, ngunit isa lamang ang
kaiyang nagawa—humakbng sa isang desisyong matagal na niyang pinag-
isipan, habang hihiling sa poong maykapal na hindi niya ito pagsisihan.
Pagpasok ni Ella sa madilim na kwarto ay unang bumungad sa kanya ang
naka-upong si Winston, nakangiti habang kasama ng hindi pamilyar na
babae.

Winston: (natutuwa) You never failed to surprise me, Ella.

Ella: (Standing firm) Para ‘to sa pamilya ko, Winston.

(Winston chuckles, then gestures toward Andrea.)

Winston: Before we go further, let me introduce you. This is Andrea—the


madame of the house. She runs everything here. If you’re going to survive,
you’ll need her guidance.

Andrea: (smiling faintly, assessing Ella) So ikaw pala si Ella. Matagal ka nang
kinukwento ni Winston. He said you’ve got fire in you. Tingnan natin kung
hanggang saan ka dadalhin niyan.

Ella: (nervous but firm) Nandito lang ako para sa pang piyansa ng kapatid
ko.

Hindi ako interesado sa mundo niyo, Winston. Ginagawa ko ’to para sa


pamilya ko.

Winston: And that is exactly why you’re here. Survival. *pauses*

Andrea will guide you. She knows the rules. She knows the price. And if you
follow, you will endure. If you resist… you will break..

Andrea: Worry not, Ella. You’ll be under my wing. I’ll protect you, but you’ll
follow me. Walang drama, walang reklamo. Just work. Just survive

Ella: (sighs, trying to steady herself) Susunod ako pero that doesn't mean na
magpapalamon ako sa inyo. Eto ang tatandaan mo Winston, aalis at aalis ako
rito.

(Winston laughs softly, shaking his head.)

Winston: You see, Andrea? That’s the fire I told you about. She thinks she
can fight the system. I like that. It makes the game more interesting.

Andrea: (smirking) Well then, welcome, Ella. Let’s see if you can last.

Winston: From now on, you’re part of this world. And trust me, Ella, once
you’re in—you don’t walk away easily.
SCENE 10

INT. DETENTION VISITATION ROOM – NIGHT

(it's dark. a single overhead light. Alex sits in front of the metal bars, hair
messy, halata kulang sleep. The air is heavy. keys jingle — winston dahan-
dahang papasok, hands in pocket. a smirk on his lips)

Winston (calm, half-smile):

yo. kamusta ka naman dito? nakakakain ka ba ng maayos? masarap ba yung


pagkain? or same old sardines and tinapay?

(alex throws himself at the bars but stops)

Winston: (tilts head):

you know the worst part? I almost feel sorry for you. You look so angry, so
proud — and yet, so useless.

(alex bigla nag stand up, galit, hawak bakal)

Alex: anong ginagawa mo dito?!

(winston chuckles, dahan-dahang lumapit, almost magkadikit na sila ng face,


only the bars separate them)

Winston: relax (pauses)

you really resemble your sister, you know that?

same eyes. same weakness. two souls burning with courage… yet trapped in
a world where bravery has no meaning

(Alex punched the bars hard, his hand nearly bleeding from the force)

Alex: wag mong idamay o mabanggit banggit si ate!

(sumasabog sa galit)

anong ginawa mo sa kanya, ha?!

(Winston slowly slides an envelope through the bars. Alex picks it up —


nanginginig. sa loob, picture ni ella and the other one is a positive pregnancy
test)
(camera tight on alex’s face — nanlalaki eyes. short flashbacks: ella, umiiyak
sa cr, nasusuka, binibilang money. then back na ulit sa present)

Alex: (voice shaking):

tangina! anong ginawa mo sa ate ko?!

Winston: (cold, whispering):

chill, hindi ko naman siya pinilit. It's not even my fault, bro.

she needed money, remember? I just gave her a way out.

Kumbaga nag magandang loob lang ako

(tumititig kay alex)

(FLASHBACK)

🔞🔞🔞🔞

(Ella walks in the room quietly, holding her bag. in the shadow, it looks like
she’s taking off her jacket or blouse. Winston's shadow is sitting down,
maybe adjusting his chair, watching. ella starts to dance slowly but not in a
sexy, like halata na nervous or unsure movements, something symbolic)

(END OF FLASH BACK)

(alex nanginginig sa galit, tears streaming down his face. he keeps pounding
the bars, sumisigaw)

Alex: putangina mo, winston! Hayop ka!

Winston: (pauses, laughs softly)

ironic, ‘di ba? the same family she tried to save... ended up destroying her.

(steps closer, voice lowers — cold and smug)

ngayon sabihin mo sa akin, alex…

sino ngayon ang may kasalanan? ako? or the people too weak to fight back?

Alex: Hindi! nagkakamali ka! sisiguraduhin kong mabubulok ka sa kulungan!

(Winston steps back, slow clap, mocking tone.)


Winston: Oh really? how? you’re nobody.

I have a name, a family, and a system that loves rich kids like me. So tell me,
sino sa atin ang mabubulok?

(silence hangs in the air. he looks straight at alex, cold na tingin)

Alex (desperate, cracking): Bakit mo ba ginagawa sa amin ’to? Bakit kami?!

(Winston pauses, then leans in, his voice low and deliberate.)

Winston (dominant, calm):

Simply for amusement HAHAAHAHA because desperation makes people


obedient. And I love that! I don’t waste time on those who have choices. I
target families like yours — already desperate..

Tignan mo kasi Alex, ‘yung tatay mo lasenggero na nga wala pang trabaho—
iyong nanay mo naman puro gamot—dialysis…At ikaw….nakakulong. You
were the perfect storm. And Ella… she walked right into my hands.

Alex (pleading, broken): Tangina mo! Wala kang kasing sama! Gago ka!

Winston: (low, deadly calm):

you and your sister... you’re what this world feeds on.

people like you suffer — so people like me can live easily. it’s just the way
things are. at ayan ang katotohanang takot kayong marinig.

(umupo siya saglit, hands on knees, expression like parang nagsasawa na)

Winston: (almost pitying):

Don't waste your anger on me. The world was already unfair before I even
got here.

(alex sinisigaw pangalan niya while lumalabas na si winston, nag-a-echo sa


hallway. winston doesn’t look back)

SCENE 11

EXT. BRIDGE – SUNSET / DUSK

Ella walks slowly, head slightly bowed, hands brushing the railing. the wind
tugs at her hair. Water below ripples quietly. the world feels heavy around
her.
(basta nagmumuni-muni siya like nagpapahangin)

FLASHBACK

INT. ABANDONED ROOM – NIGHT

Michael leads Ella through a dim hallway. distant muffled music. flickering
lights. Ella looks nervous, clutching her bag.

Winston stands a few meters away, leaning sa pader, arms crossed,


observing like a puppeteer. he nodded and signaled to michael

(michael nods and approaches ella)

Michael (soft, deceptive): sumunod ka na lang. mabilis lang ’to

Ella steps inside the room.

CLICK.

(the lock turns. the sound echoes)

FLASHBACK – EARLIER THAT DAY

(1 hour before ’yun ganun)

(Winston and Michael in an empty classroom. silhouettes lang. camera


behind their backs)

Winston (whispering, calculated): make sure na maglagay ka ng cameras.


every corner. every angle

(michael bows slightly, submissive)

Michael: Yes, boss.

SCENE 12

-BACK TO PRESENT – ROOM

(the room is dim. Only the shadows of ella and Michael are visible on the
wall. just silhouettes, body language, tension)
Michael slowly puts on a balaclava/mask, hiding his face.

(he sits on the bed, hunched forward, like a predator waiting)

Ella stands frozen by the door, breathing shallow, fear growing. Her
silhouette trembles. then as she slowly starts to move.....the lights flicker.

CUT TO BLACK.

Ella V.O

pinagplanuhan nila ang lahat. sinamantala nila ang pangangailangan ko.


pinaglaruan nila ako. at sa isang iglap… sinira nila ang tanging dignidad na
meron ako

SCENE 13

ANOTHER FLASHBACK – back room / dim living area – night

Ella: akala ko ba, isa sa napag-usapan natin na hindi mo na gagalawin si


alex once na nagtrabaho ako sa'yo? bakit pin-frame mo siya, ha? bakit hindi
ka marunong tumupad sa napag-usapan? winston shrugs, smirking like it’s
all a joke

Winston(calm, sharp):

and you really believed that? you thought i’d just walk away and ruin my
family’s name? honestly, gusto ko naman talagang tuparin ’yung pangako
ko. but reputation, ’yung image ng dad ko, matters more than your little
bargains.

Ella: (bitter laugh, voice trembling):

tangina mo talaga, winston! masaya ka ba? masaya ka ba na tinutukso niyo


kami, nilalaro kami sa daliri ninyo dahil alam niyo na wala kaming panlaban?
ganiyan ba kababa ang tingin mo sa amin? ha? ano kamusta?! masaya ba?
Winston steps forward, grabs Ella's hair roughly. she gasps

Winston(cold):

oh, so now you talk back? baka nakakalimutan mo na pera ko nalang halos
ang bumubuhay sa pamilya niyo? baka kung hindi dahil sa’kin ay nakaburol
na ang nanay niyo?

(ella twists away, rage flaring)

Ella: walang hiya ka! bitawan mo ako! (slaps winston)

hindi na ako magpapatuloy sa ganyang trabaho! ayoko na. kalimutan mo na


ang lahat ng napag-usapan. huwag kang mag-alala, maghahanap ako ng
disenteng trabaho at babayaran ko ang lahat ng maruruming pera niyo!

(Winston laughs, amused)

Winston: And you think it ends just like that? walk away and we're even?

(he leans in, voice low)

no. Once you walk away, you break the deal. and people like me… we don’t
just let deals die.

he pauses

Winston: kayang kaya kitang sirain, ella. you walk free tonight, and
tomorrow the world watches you fall. kaya pag-isipan mo nang mabuti.

Ella's knees wobble. She clutches the table, swallowing hard. She turns away
and starts na maglakad papalayo.

Winston: (laughing, waves as a mock) Okay, then. consider this a


declaration

SCENE 14

INT. WINSTON’S ROOM – NIGHT

( The camera pans to Winston seated on his desk, phone in hand. His
uniform jacket is tossed over the chair, tie loosened.)

(on his phone screen — blurred thumbnails of videos and photos. Ella's face
is clear in one. His thumb hovers over the “upload” button)

Winston smirks, eyes cold, emotionless.


he whispers to himself

“actions have consequences, ella”

he taps the screen. click, upload starts loading...

CUT TO: his phone rings. He picks it up casually, leaning back like nothing’s
wrong.

Winston (cool, calm): yeah. it’s done. make sure it spreads fast…

(pause, faint grin)

no traces. got it?

he ends the call, tossing the phone onto the table. the screen glows for a
second. the upload bar at 100%.

(camera lingers on his face. quiet satisfaction, not guilt, just ego)

(then fade to black na)

sound of notifications pinging faintly in the distance

SCENE 15 ( Detention Cell)

INT. DETENTION CELL – NIGHT

Alex sits quietly in the corner, still shaken. Staring blankly at the floor… until
a single thought hits him like a punch.

Alex (soft, confused): Teka…

(Camera tight on his face as the pieces start connecting. Flash cuts: Winston
smirking, the envelope, the pregnancy test.)

Alex (whispering, horrified): Nagtatrabaho si Ate… at sabi niya… nabuntis si


Ate… (his breath catches) Hindi… hindi malabo… na may… record…

(Heartbeat sound builds. His panic rises.)

Alex (voice cracking): Kung… kung may video… kung may kinuha silang
ganun…

(He stumbles to the bars, shouting for the officer.)scesce


Alex (desperate): Sir! Sir pakiusap! Kailangan ko po tumawag! Please!
Kailangan kong makausap ang Ate ko!

SCENE 16 (Bridge)

EXT. BRIDGE – NIGHT / DUSK

Ella walks slowly along the bridge, wind tugging at her hair. She grips the
railing, heavy with exhaustion.

Ella (voice trembling, almost whispering): Ma… Pa… Sorry…Patawarin


niyo ho ako. Alam kong pagod na pagod na kayo… at pati na rin si Alex.

INT. DETENTION CELL – NIGHT

(The officer sighs, unlocking the booth. Alex fumbles the keypad, frantic.)

Alex (panicked, into phone): Ma! Ma! Asan si Ate?! Si Ate, Ma, nasan siya?!

Mother (confused, trembling): Anak… nagpaalam siya… sabi niya


magpapahangin lang…

(Alex breaks down, sobbing, clutching the bars.)

Alex tries to answer but breaks down, sobbing loudly. He grabs the cell bars,
shaking them.

Officer: Akina, tapos na oras mo.

the officer forcibly ends the call, hanging it up while Alex still has it pressed
to his ear. Alex stands frozen, then slowly sinks to his knees, hands trembling
violently.

Alex: Po? Eh kakawak ko lang po! Ma Ma!

sir, please naman po…baka naman ho pupwedeng puntahan niyo ang ate ko!
hanapin niyo si ate ella!

the police exchange confused looks — not cruel, just indifferent. One officer
shrugs.

Officer: hoy, kalma. hindi namin trabaho ‘yan, ngayon sit down.
Alex's breathing gets harsher. he runs a hand through his hair, pacing again,
almost pulling his own shirt in frustration

EXT. BRIDGE – NIGHT / DUSK

Ella’s tears fall as she stares at the dark water.

Ella (soft, breaking): Sa mundong ito… sobrang laki ng kapangyarihan ng


mayayaman. At ang mga kagaya naming mahihirap… kahit anong
pagsisikap… walang puwang. Walang boses. Walang laban.

(She lifts her head, looking directly into the camera.)

Ella (piercing, breaking the 4th wall): Paniguradong hindi na bago sa


inyo ang ganitong kwento… Mga kagaya ko, hinihila pa-ilalim… habang
karamihan sa inyo ay nanonood lang. Tahimik. Nagbubulag-bulagan. At
kapag may bumigay… doon lang kayo nagtatanong kung bakit, dun niyo lang
kami makikitang ulit.

INT. DETENTION CELL – NIGHT

(Camera closes in on Alex’s face as he breaks into silent crying—the kind


where no sound comes out because it hurts too much.)

Alex (barely audible): Ate…

EXT. BRIDGE – NIGHT / DUSK

Ella’s stare intensifies—not angry, just heartbreakingly honest.

Ella (final lines, quiet, devastating): Ang mga mayayaman… hawak nila
ang mundo. Ang mga kagaya ko… hawak lang ang pasensya, ang sakit —ang
katahimikan. At kayo… (whispers) …kayo ang saksi kung paano unti-unting
pinapatay ng sistemang ito ang mga tulad ko.

(She closes her eyes. The wind grows louder. She lets go.)

FADE TO BLACK.
undone

scene 05 flashback

LOCATION 1: ELLA & ALEX’S HOUSE

SCENE 01

– Outside of Ella's house (Ayuda)

– Bahay: umagahan with Mama, Papa, Ella, Alex

– Includes waking up Alex, breakfast, small family arguments

SCENE 02 (Part – Ending only)

– Alex arrives home

– Ella leaving house (before going to work)

SCENE 05

– Ella arrives home after outreach program

– Parents arguing

– Ending ng Flashback

SCENE 08

– Receiving the news of Alex's arrest

Short Flashback for scene 10

– Ella crying in her room

– showing signs of pregnancy (vomiting)

– counting money

Characters :

Ella, Alex, Mom & Dad, Leah (neighbor)

LOCATION 2: SCHOOL
SCENE 02 (Part – Beginning & Middle)

– School grounds: bullying & extortion (Michael & Alaiza)

– Alex crying in the hallway

(Characters: Alex, Alaiza, Michael)

SCENE 06

– Boy's restroom: Winston & friends using drugs

– Hallway CCTV

– Faculty room confrontation with Professor Ann

SCENE 07

– Classroom bullying

– Planting drugs in Alex’s bag

– Bag inspection & Alex's arrest

(Characters of scene 06 & 07 : Alex, Winston, Classmates(extra, might


include all of us, the more the merrier), Sabrina, Rhedielyn, Czareenah, Proff
Ann,)

Flashback for Scene 11 (Last Part)

– Winston plotting plan against Ella

(Characters: Winston, Michael)

LOCATION 3: ELLA’S CALL CENTER WORKPLACE

SCENE 03

– Ella & Melissa working

– Break time conversation

(Characters:Ella, Melissa)

SCENE 08 (Part – beginning)

– Ella at work receiving emergency call from her Mom

– Leaving workplace in a hurry

(Characters:Ella, Melissa, Mother (on phone)


LOCATION 4: MOUNTAIN / OUTREACH PROGRAM

SCENE 04

– Road to mountain / arrival

– Meeting Maya & Lydia

– Outreach activity

– Conversations with Anna

(Caracters: Ella, Melissa, Maya, Lydia, Anna)

LOCATION 5: STREET / PUBLIC PLACES

SCENE 08 (Flashback)

– Marketplace encounter with Winston

(Characters: Ella, Winston)

SCENE 11/12/16 (Bridge)

– Ella walking on bridge (multiple emotional scenes)

– Final scene

(Characters: Ella)

LOCATION 6: BACK ALLEY + WINSTON’S CAR

SCENE 06 (Opening)

– Winston receiving illegal package in alley

– Inside the car taking drugs

(Characters: Winston, Extra (naka-hoodie)

LOCATION 7: WINSTON’S HOUSE / DARK ROOM

SCENE 09 (Continuation)

– Ella meets Winston & Andrea

(Characters: Ella, Winston, Andrea)

SCENE 13 (Flashback)

– Confrontation of Ella & Winston

(Characters: Ella, Winston)


SCENE 14

– Winston's room uploading files

(Characters: Winston)

LOCATION 8: DETENTION / JAIL

SCENE 10

– Winston visits Alex in detention

– Heavy confrontation

(Characters: Winston, Alex )

SCENE 15

– Alex discovering pregnancy test

– Phone call booth scene

(Characters: Alex, Mom, Officer)

LOCATION 9: ABANDONED ROOM/ RED ROOM (Michael + Ella “set-


up” scene)

Short Flashback For Scene 10

– 1-5 seconds of Ella's shadow while dancing

(Characters: Ella)

SCENE 11 (Flashback)

– Michael & Winston plan

(Characters: Michael, Winston)

SCENE 12 (Present)

– Dim room silhouettes (traumatic event)

You might also like