Dalumat Script
Dalumat Script
- the quiet, soft-spoken lead. burdened but resilient. She carries her whole
family on her shoulders, gentle but easily cornered. Morally straight but life
keeps pushing her into dark corners.
- genuinely cares about Alex and Ella, but powerless in a system built for
people like Winston. the man who sees everything but can’t save everyone.
SIDE CHARACTERS
- Ella's bestie. blunt, confrontational, and protective. walang takot mag call
out ng injustice, but like everyone else, affected pa rin by the power
imbalance.
- the soft, innocent child from the mountains. simple, grounded, and mature
in a way kids shouldn't have to be. speaks with raw honesty. represents
culture, innocence, and what’s at stake.
- Maya's mother. dignified, resilient, and deeply rooted in her ancestral land.
a woman shaped by tradition and hardship.
- strict, tries to keep order but is blinded by school politics. sees the
symptoms, not the cause. represents flawed authority. unintentionally
becomes part of the system that enables Winston's power.
CLASSMATES
-Sabrina’s friend. Bold enough to confront Winston but reality had slapped
her too harshly.
- Sabrina’s other friend but the scared one— when she faced injustice, her
eyes closed blindly.
-They don’t show cruelty, but they don’t show compassion either, they also
treat Alex’s desperation as noise, not as a cry for help.
-An NGO coordinator, compassionate and determined, who has helped tribes.
SCENE 01
Nagkakagulo ang mga tao dahil may ayudang ipinapamigay ang kanilang
mayor dahil sa kakatapos lang ng bagyo. While kakalabas lang ni Ella sa
bahay nila, lumapit agad si Lea.
Lea: oh Ella! Asan na si mama mo? Dalian niyo, pumunta na kayo sa court,
andon si Mayor namimigay ayuda. (sabay angat sa hawak na bigas)
Habang naglalakad siya papunta sa court, nakikita niya yung mga tao
nakangiti and somehow masaya, totally forgots na bumaha sa kanila dahil sa
hindi maayos na system. Nakasalubong niya rin papa niya.
Papa: Hay naku nak, hayaan mona. Kung andon ka, mag-iiinit lang din ulo
mo.
Papa: Eh pano ba naman kasi, wala silang mukhang bibig kundi yang
bagong tayong munisipyo, pero kung titignan mo—maayos na draining
system ang kailangan natin! Kung ‘yang perang pinang tayo nila ng
punyetang munisipyo nayan ay ginamit para sa draining system, edi sana
hindi na bumabaha sa atin! Puro paganda nang paganda ng opisina
samantalang tayo lalong nalulugmok!
Ella: Ma may point naman po si papa eh. Saka hindi po magandang isantabi
ang mga kaumalyang ginagawa sa atin. Kung tutuusin, sila ang may utang
na loob sa atin, tayo ang dahilan kung bakit sila may pondo—tayo ang may
dahilan kung bakit sila naka-upo.
Mama: Ayan ka nanaman Ella ha, grabe ang pagiging kritiko niyo sa
pamahalaan! Tandaan mo, hindi tayo mapapalamon niyang pagiging
aktibista mo!
Papa: Tigilan mo nga ‘yang anak mo, mahalaga naman talaga na mulat tayo
sa mga nangyayari sa lipunan—mahirap kung wala tayong pake sa mga
ganiyan.
Teka, asan na ba ‘tong si Alex? Alex, tumayo kana nga diyan at maaga
pa ang pasok mo!
Ella: Lex?? Gising na diyan, may pasok kapa pala. Dalian mo baka ma-late
ka.
Binuksan ang pinto saka pumunta si Ella sa cr para maligo habang si Alex
naman naglalakad papuntang hapag kainan.
Alex: Tay, baka naman may extra ho kayo diyan, may babayaran lang pong
project.
Papa: Abay ‘Di ba binigyan na kita nung nakaraang araw? Ubos na ba ‘yon
at nanghihingi ka nanaman.
Alex: Uhm, opo eh medyo marami na rin kasi kaming project sa school.
Ella: Sus Ma, naniniwala ka ba dyan baka ipang date niya lang ‘yan.
Alex: Para kang tanga ate, anong date date ka diyan, asim mo.
( his expression should be visible na alam niya na agad yung kailangan nila
since lagi siyang binubully ng dalawa)
Michael: Anong hindi puwede? Bakit? May magagawa ka ba? Ano huh?
then sinubukan ni alex na bawiin yung money pero bigla siya sinikmuraan ni
charlie. napayuko siya sa sakit. tawa lang ang sagot ng dalawa while
binubulsa ang pera, tapos tumakbo palayo.
Mama: Oh, Alex. Bakit gusot at hindi maayos ang uniporme mo. Naglaro ka
lang ba maghapon sa eskwelahan ninyo? At teka nga, bakit namamaga ang
mata mo? Umiyak ka ba?
Alex: Wala ito, ma. Tiyaka may babayaran ulit kami ng proyekto, bukas po
ulit iyong bayaran.
Hindi mapakali ang kaniyang ina sa kasagutan niya ngunit hindi na rin ito
umalma.
Mama: Project?! Puro nalang project project, wala na nga tayo halos makain
dagdag gastusin pa!
Sa sitwasyon na ito hindi na rin mawari ni Alex kung tama bang makaranas
ng ganitong pangyayari sa bawat paaralan na ang bawat boses ng
estudyante natatakpan ng kapwa boses na kaniyang estudyante na siyang
may kapangyarihan sa buhay.
Mama: SIge, mag-iingat ha. Saka pala, pagsabihan mo nga ‘yang kapatid
mo, ‘di ko na mawari kung saan dinadala ‘yung pera niya, lagi nalang
humihingi akala naman niya madaling kumita ng pera.
SCENE 03
Ella: (Ngumiti)
(while ung camera nag focus sa oras then nag midnight na)
Samantala, maaninag kay Ella ang pagod ad drain dahil sa ilang oras na
pagsagot ng call from different people.
Melissa: Ay uy, bes! Nakita mo ba ‘yung post galing sa mga nakatira dun
lang banda sa inyo? ‘Di ba sakop ng barangay niyo ‘yung bundok, edi
syempre may mga nakatirang katutubo ron. Ang balita teh, grabeng
panggigipit pala ang ginagawa sa kanila para lang umalis sila sa sarili nilang
lupa. Ayun, nang hiingi sila ng tulong at suporta, mayroon ngang outreach
program na mangyayari eh.
Ella: (kitang kita ang pagka dismaya at naiinis) Hala nakakaawa naman sila,
‘yang mayor mo talaga eh noh! Kitang kita kung para kanino naglilingkod.
Imbes na protektahan ‘yung culture na na-build ng mga katutubo eh ayan!
Nagpapasok ng kung sino sinong kumpanya pero yung flood control project
nila palpak naman!
Melissa: Hoy, take note ha. Hindi ko mayor yan, mas maganda pang hindi
bumoto kesa mapunta para sa mga ganyang tao. Saka, chill ka nga lang!
Hindi naman ako kalaban mo kung maka-react ka diyan…Anywayyss,
sumama nalang tayo sa outreach program ng NGO para naman makatulong
tayo sa kanila kahit papano.
SCENE 04
Doon din ay nakilala ni Ella ang batang si Maya, isa sa mga anak ng tribong
nakatira roon.
Maya: Sa totoo lang po ate, hindi ko na rin po alam. Ang sabi po nila ay
ililipat daw po nila kami ng bahay pero ayaw po ng ilan naming ka-baryo.
Simula rin ponung nag protesta sila tatay ay hindi na po sila nakabalik.
Napatigil si Ella nang banggitin ni May ang mga katagang iyon sabay
dahang dahan lumingon sa direksyon nito.
Maya: Ang sabi lang po nila na umalis na raw sila pero kilala ko si tatay,
hindi niya kami basta bastang iiwan.
Melissa: Tara na Ella, malapit na raw tayo sa village nila Maya, okay ka lang
ba?
Banayad sa mukha ni Ella ang kalungkutan ngunit wala itong nagawa kundi
ngumiti na lamang at tumango.
Ilang minuto na lang din ay narating na nila ang tirahan nila Maya at dali-
daling sinalubong ang kanyang ina.
Maya: Nay, siya po si Ate Melissa tapos siya naman po si Ate Ella saka ‘yung
mga kasama naman po nila ay yung sinasabi niyo pong tutulong sa atin!
Nginitian naman nila ang kanyang Ina at lumapit si Anna, coordinator ng
program.
Ella: Uhm, ‘wag niyo po sana masamain ha. Gusto lang namin po kayong
makausap tungkol po sa nangyari rito sa tribo ninyo.
Ella: Iyong papel na sinasabi ninyo po hindi po nila in-explian man lang kung
ano ang mga nakasulat?
Lydia: Hindi talaga eh. Sinabi pa nila na may permission naman daw kasi
sila. Kahit ganon, sinubukan pa rin naming umalma, mag protesta pero
tinakot lang nila kami—kaya ayon, umalis na ‘yung iba habang ‘yung asawa
ko naman hindi na nakabalik. Sa totoo lang Maam,para sa amin hindi ito
basta basta lupa lamang—kumbaga kadikit ng pagkatao ng bawat taong
namuhay at namayapa rito ang lapag na ating tinatapakan.
Ella: Wala teh, mas pipiliin pa nilang maging progreso kaysa isipin ‘yung
mga taong naapektuhan, miski ang kalikasan.
Sumabat si Anna
Anna: Ganito talaga ang sistema, the the very least thing we can do ay ang
magmalasakit. Kaya thankyou talaga ha kasi sinamahan ninyo kami rito.
SCENE 05
Nang maka-uwi si Ella ay kitang kita ang pagod niito galing sa outreach
program na isinagawa nila kaya umupo muna ito sa sala nila.
Ella: (Nagmano) Haaayy naku Pa, nakakaawa talga ‘yung sitwasyon nila,
grabe pang gigipit ng kumpanya. Bakit pa kasi pinayagan mag operate yang
ganyan eh
Manuel: Ganun talaga, Ella. Kung saan kikita ‘yang mga tarantado nayan
dun sila, wala na yang pake kung sino maapektuhan. Para sa kanila, pera
ang mas mahalaga kesa buhay.
Ella: Kaya nga po mas nakakagalit eh, napaka kapal ng mukha nila eh
galing naman sa mga bulsa natin yang punyetang yaman nila.
Ella: Wala ho, Ma. Naiisip ko lang din po na hindi na rin pala ganon kasama
‘yung buhay natin, kahit mahirap kinakaya naman natin eh. May mga tao
lang din po kasi na hindi pinalad kaya nakakalungot lang niya tignan. Pero
‘wag po kayo mag-aalala ma, pa. Ako ho ang bahala sa atin kahit
nakkapagod, okay lang po.
Pag-alis ni Ella ay biglang nagsalita ang kaniyang ina na may tonong naiinis
Mama (patuloy):
Manuel:(umiinit, tumayo):
(nakaclose kamao)
Mama: manuel, tama na. kahit sa mga bata ka na lang sana maawa,
pakiusap.
(tatayo siya sa may bandang pintuan, nakataas ang isang kamay at malalim
ang iniisip. dito na papasok yung flashback — kung saan natalo siya sa
election noon kasi dinaya siya)
FLASHBACK:
May mga lalaking naka-jacket and may takip face, papasok sa mga bahay-
bahay; may hawak na baril, nananakot, nagtatanggal ng campaign posters
close-up: kamay ng botanteng nanginginig while nirreceive sobre
voice-over (manuel):
“hindi ko makakalimutan ‘yung mga gabing ‘yon..kung paano nila kinuha ang
lahat sa akin. buong puso akong tumakbo. akala ko, may pag-asa pa para sa
bayan natin. sinabi ko sa sarili ko — gagawin ko ‘to para sa pamilya, para sa
mga tao. pero hindi patas ang laban. dumating sila, may dalang pera, may
koneksyon, at may mga tuta. pinuno nila ang bulsa ng mga taong gutom,
pinuno ang utak ng takot. bumili sila ng boto, binili nila pati ang dangal ng
mga tao”
(cut to scene: isang pamilya, sina nikko, nagtatawanan sa hapag while may
grande na inuman, may halong tagumpay sa face nila. like, mga
humahalakhak and nagceceleb)
“at ako—wala akong nagawa kundi tanggapin ang pagkatalo. mula noon,
bote na lang ang kausap ko gabi-gabi. tila ay nawalan na ng saysay ang
lahat”
SCENE 06
(winston and his 3 friends tawa nang tawa while nakasandal sa pader. may
hawak silang capsule na ecstasy. maingay, then biglang may nag echo and
narinig sila footsteps papalapit)
friend 1 (panic):
(Cut to: hallway — isang janitor mapapansin na may wrapper. camera tilt-up
sa CCTV [Link] sulok. umiilaw ang red indicator na gumagana)
(ipapakita kakalabas lang ng janitor sa may room. then shift focus na sa may
professor nakatitig sa CCTV footage: malinaw na nakuhanan si winston and
friends niya. nanginginig kamay niya pagka pause ng vid)
guess who would get fired if this CCTV footage got leaked...?
(laugh sarcastically)
(then aayusin niya kunyari yung kwelyo ng polo nung professor, pero medyo
mahigpit like parang nag iindicate lang ’yun na mas may power siya)
Winston: this would stay between us, huh? do you hear me?
Winston (smirks):
SCENE 07
(everyone’s noisy, throwing crumpled papers kay alex, laughing, while ’yung
iba sumisipol. in the corner — winston sits back, calm, watching like a
director enjoying his show. beside him, sabrina chews gum lazily, eyes locked
on alex)
student 1:
psst! loser!
student 2:
(others laugh. a few students look away, clearly uncomfortable but staying
quiet)
(may isa pang nagtapon ng ballpen case, tumama sa mesa ni alex. napayuko
siya, and nanahimik lang)
(ilang kaklase, halatang naaawa pero walang ginagawa — nakatingin lang
sila, nag-aalangan. alam nilang mali pero takot silang madamay. the room
feels heavy despite the noise)
(yung cm na ’yon tumayo, naglakad papunta kay alex. hawak baso ng tubig.
tahimik lahat for a second — then buhos sa ulo ni alex. tawanan ulit.)
(she turns to winston — gives him a slight nod. winston grins back, satisfied)
(agad niyang hinablot yung bag ni alex. she peeks inside and kita agad ‘yung
laman. her eyes widen, then she turns to winston, fuming)
Rhedielyn:
(winston just smirks, super chill, leaning back sa chair niya like he owns the
place)
(sabrina stands up beside him, slowly chewing her gum — pops it loud before
speaking, eyes locked on rochelle.)
watch your mouth, or i’ll shut you up for good. your choice.
(he lifts one finger, index and lightly presses it against rhedielyn’s forehead,
a casual, arrogant little prod, like he’s puncturing her confidence.
it’s not violent, just smug. the kind of gesture that says ‘i own this room.’)
rhedielyn’s face hardens. she grabs his wrist and yanks his hand away, eyes
burning.
rhed, stop na. okay? kilala mo naman ’yan.. wag na tayong makealam kung
ayaw mong madamay
(rhedielyn rolls her eyes, frustrated, then storms back to her seat, slamming
her chair a bit too loud)
(cut to: pumasok si alex galing CR. tahimik bigla buong room. everyone’s
staring. some smirking, others looking away. si alex, clueless, slowly realizes
something’s off)
FEW HOURS LATER
(papasok guards and isang professor. tahimik lahat — tension in the air)
Prof Ann:
may nakita kaming balot ng drugs sa loob ng boys room kanina. we tried
checking the cctv, pero apparently, sira daw ‘yung system. so, to be safe,
magkakaroon tayo ng quick inspection. we’re hoping for everyone’s
cooperation. please open your bags one by one.
alex freezes for a second, confused, then starts opening his bag. his hands
tremble a bit. the moment the zipper slides open — a small plastic packet of
drugs is visible inside
Alex (stammering):
t–teka lang ho! h–hindi ko ho alam kung saan ‘to galing! hindi ‘to akin!
(the guards exchange looks, one of them steps forward and grabs his arm.
alex starts to panic.)
Alex (desperate):
sir please, wala akong kinalaman dito! maniwala ho kayo sa’kin! pakiusap
ho!
(but they’re already pulling him away. the room stays dead silent, all eyes on
him)
(cut to: winston — leaning back sa chair, calm as ever, arms crossed.
sabrina’s beside him, blowing a bubblegum bubble, then smirking as it pops)
(his two friends snicker, trying to hide their laughter. sabrina gives him a side
glance, proud, like she’s in on the game.)
(camera lingers — winston flashes that smug half-smile, watching alex being
led away. the others laugh quietly. only rochelle looks uneasy, eyes darting
from alex to winston.)
(as alex is dragged out, lumingon siya and he catches sight of winston with
sabrina and his crew, their laughter echoing faintly. the smile fades from his
face. his chest tightens. realization hits —betrayal)
SCENE 08
Makikitang busy busy si Ella sumagot sa mga call nang biglang mag ring ang
cellphone niya.
Ella: Ano po?! Dugs?!! Paano?? Teka nga po, pupuntahan ko kayo diyan.
Hindi naman kasi totoo na kayang gawin ni Allex 'yan eh! Tinaniman lang
siya! Alam ko 'yun Manuel, anak ko 'yun eh. Saka san naman tayo
makakapulot ng 400,000??
Manuel: (calm voice) Gagawan namin ni Ella nang paraan ‘yan. Magpahiga
ka muna.
Napatigil si Ella sa harap ng mesa habang hawak ang isang baso ng tubig, at
biglang may naalala.
Winston (grinning):
wow. So this is where you work now, huh? kinda... humble for someone like
you.
Winston (shrugs): nothing much. I just thought I’d give you an offer.
(he leans in, whispers something. The camera stays on Ella's face . her
expression drops from confusion to disgust. she takes a step back in disbelief
and slaps him hard)
Ella (furious):
(winston pauses, touching his cheek, then smirks. his finger traces lightly
along ella’s shoulder, sliding up and down her arm)
kailangan ng nanay mo ng panggamot, ‘di ba? kaya kong sagutin lahat. bills,
gamot, hospital. pati si alex, ako na rin ang bahala sa tuiton niya... hmm.
what do you think? tempting, isn’t it?
Winston:
(camera tight on his face — he’s smiling like it’s just business.)
Sometimes, you don’t get to choose what’s right— only what keeps your
family alive.
(he lets go, turns to walk away. camera lingers on ella, frozen, trembling)
(then bigla may 1-3 sec. Mna clip na ay ipapakitang shadow na sumasayaw)
camera focused sa mukha ni Ella na naiiyak, she seems already accepted her
faith just to save her family from deep despair.
SCENE 09
INT-NEXT DAY
(Camera follows Ella's steps. Until she reached the door and knocked.)
Andrea: (smiling faintly, assessing Ella) So ikaw pala si Ella. Matagal ka nang
kinukwento ni Winston. He said you’ve got fire in you. Tingnan natin kung
hanggang saan ka dadalhin niyan.
Ella: (nervous but firm) Nandito lang ako para sa pang piyansa ng kapatid
ko.
Andrea will guide you. She knows the rules. She knows the price. And if you
follow, you will endure. If you resist… you will break..
Andrea: Worry not, Ella. You’ll be under my wing. I’ll protect you, but you’ll
follow me. Walang drama, walang reklamo. Just work. Just survive
Ella: (sighs, trying to steady herself) Susunod ako pero that doesn't mean na
magpapalamon ako sa inyo. Eto ang tatandaan mo Winston, aalis at aalis ako
rito.
Winston: You see, Andrea? That’s the fire I told you about. She thinks she
can fight the system. I like that. It makes the game more interesting.
Andrea: (smirking) Well then, welcome, Ella. Let’s see if you can last.
Winston: From now on, you’re part of this world. And trust me, Ella, once
you’re in—you don’t walk away easily.
SCENE 10
(it's dark. a single overhead light. Alex sits in front of the metal bars, hair
messy, halata kulang sleep. The air is heavy. keys jingle — winston dahan-
dahang papasok, hands in pocket. a smirk on his lips)
you know the worst part? I almost feel sorry for you. You look so angry, so
proud — and yet, so useless.
same eyes. same weakness. two souls burning with courage… yet trapped in
a world where bravery has no meaning
(Alex punched the bars hard, his hand nearly bleeding from the force)
(sumasabog sa galit)
chill, hindi ko naman siya pinilit. It's not even my fault, bro.
(FLASHBACK)
🔞🔞🔞🔞
(Ella walks in the room quietly, holding her bag. in the shadow, it looks like
she’s taking off her jacket or blouse. Winston's shadow is sitting down,
maybe adjusting his chair, watching. ella starts to dance slowly but not in a
sexy, like halata na nervous or unsure movements, something symbolic)
(alex nanginginig sa galit, tears streaming down his face. he keeps pounding
the bars, sumisigaw)
ironic, ‘di ba? the same family she tried to save... ended up destroying her.
sino ngayon ang may kasalanan? ako? or the people too weak to fight back?
I have a name, a family, and a system that loves rich kids like me. So tell me,
sino sa atin ang mabubulok?
(Winston pauses, then leans in, his voice low and deliberate.)
Tignan mo kasi Alex, ‘yung tatay mo lasenggero na nga wala pang trabaho—
iyong nanay mo naman puro gamot—dialysis…At ikaw….nakakulong. You
were the perfect storm. And Ella… she walked right into my hands.
Alex (pleading, broken): Tangina mo! Wala kang kasing sama! Gago ka!
you and your sister... you’re what this world feeds on.
people like you suffer — so people like me can live easily. it’s just the way
things are. at ayan ang katotohanang takot kayong marinig.
(umupo siya saglit, hands on knees, expression like parang nagsasawa na)
Don't waste your anger on me. The world was already unfair before I even
got here.
SCENE 11
Ella walks slowly, head slightly bowed, hands brushing the railing. the wind
tugs at her hair. Water below ripples quietly. the world feels heavy around
her.
(basta nagmumuni-muni siya like nagpapahangin)
FLASHBACK
Michael leads Ella through a dim hallway. distant muffled music. flickering
lights. Ella looks nervous, clutching her bag.
CLICK.
SCENE 12
(the room is dim. Only the shadows of ella and Michael are visible on the
wall. just silhouettes, body language, tension)
Michael slowly puts on a balaclava/mask, hiding his face.
Ella stands frozen by the door, breathing shallow, fear growing. Her
silhouette trembles. then as she slowly starts to move.....the lights flicker.
CUT TO BLACK.
Ella V.O
SCENE 13
Winston(calm, sharp):
and you really believed that? you thought i’d just walk away and ruin my
family’s name? honestly, gusto ko naman talagang tuparin ’yung pangako
ko. but reputation, ’yung image ng dad ko, matters more than your little
bargains.
Winston(cold):
oh, so now you talk back? baka nakakalimutan mo na pera ko nalang halos
ang bumubuhay sa pamilya niyo? baka kung hindi dahil sa’kin ay nakaburol
na ang nanay niyo?
Winston: And you think it ends just like that? walk away and we're even?
no. Once you walk away, you break the deal. and people like me… we don’t
just let deals die.
he pauses
Winston: kayang kaya kitang sirain, ella. you walk free tonight, and
tomorrow the world watches you fall. kaya pag-isipan mo nang mabuti.
Ella's knees wobble. She clutches the table, swallowing hard. She turns away
and starts na maglakad papalayo.
SCENE 14
( The camera pans to Winston seated on his desk, phone in hand. His
uniform jacket is tossed over the chair, tie loosened.)
(on his phone screen — blurred thumbnails of videos and photos. Ella's face
is clear in one. His thumb hovers over the “upload” button)
CUT TO: his phone rings. He picks it up casually, leaning back like nothing’s
wrong.
Winston (cool, calm): yeah. it’s done. make sure it spreads fast…
he ends the call, tossing the phone onto the table. the screen glows for a
second. the upload bar at 100%.
(camera lingers on his face. quiet satisfaction, not guilt, just ego)
Alex sits quietly in the corner, still shaken. Staring blankly at the floor… until
a single thought hits him like a punch.
(Camera tight on his face as the pieces start connecting. Flash cuts: Winston
smirking, the envelope, the pregnancy test.)
Alex (voice cracking): Kung… kung may video… kung may kinuha silang
ganun…
SCENE 16 (Bridge)
Ella walks slowly along the bridge, wind tugging at her hair. She grips the
railing, heavy with exhaustion.
(The officer sighs, unlocking the booth. Alex fumbles the keypad, frantic.)
Alex (panicked, into phone): Ma! Ma! Asan si Ate?! Si Ate, Ma, nasan siya?!
Alex tries to answer but breaks down, sobbing loudly. He grabs the cell bars,
shaking them.
the officer forcibly ends the call, hanging it up while Alex still has it pressed
to his ear. Alex stands frozen, then slowly sinks to his knees, hands trembling
violently.
sir, please naman po…baka naman ho pupwedeng puntahan niyo ang ate ko!
hanapin niyo si ate ella!
the police exchange confused looks — not cruel, just indifferent. One officer
shrugs.
Officer: hoy, kalma. hindi namin trabaho ‘yan, ngayon sit down.
Alex's breathing gets harsher. he runs a hand through his hair, pacing again,
almost pulling his own shirt in frustration
Ella (final lines, quiet, devastating): Ang mga mayayaman… hawak nila
ang mundo. Ang mga kagaya ko… hawak lang ang pasensya, ang sakit —ang
katahimikan. At kayo… (whispers) …kayo ang saksi kung paano unti-unting
pinapatay ng sistemang ito ang mga tulad ko.
(She closes her eyes. The wind grows louder. She lets go.)
FADE TO BLACK.
undone
scene 05 flashback
SCENE 01
SCENE 05
– Parents arguing
– Ending ng Flashback
SCENE 08
– counting money
Characters :
LOCATION 2: SCHOOL
SCENE 02 (Part – Beginning & Middle)
SCENE 06
– Hallway CCTV
SCENE 07
– Classroom bullying
SCENE 03
(Characters:Ella, Melissa)
SCENE 04
– Outreach activity
SCENE 08 (Flashback)
– Final scene
(Characters: Ella)
SCENE 06 (Opening)
SCENE 09 (Continuation)
SCENE 13 (Flashback)
(Characters: Winston)
SCENE 10
– Heavy confrontation
SCENE 15
(Characters: Ella)
SCENE 11 (Flashback)
SCENE 12 (Present)