Sol Exerc
Sol Exerc
16.1
(1 − x2 )y ′′ − 3xy ′ + λy = 0
• x = 0 é pt ordinário: não é necessário usar Frobenius.
∞
X ∞
X ∞
X
n ′ n−1 ′′
y= an x ⇒ y = nan x , y = n(n − 1)an xn−2
n=0 n=0 n=0
∞
X ∞
X ∞
X
2 n−2 n−1
(1 − x ) n(n − 1)an x − 3x nan x +λ an xn = 0
n=0 n=0 n=0
∞
X ∞
X ∞
X ∞
X
n−2 n n
n(n − 1)an x − n(n − 1)an x − 3 nan x + λ an x n = 0
n=2 n=0 n=0 n=0
◦
P
n → n + 2 no 1 ,
∞
X ∞
X ∞
X ∞
X
n n n
(n + 2)(n + 1)an+2 x − n(n − 1)an x − 3 nan x + λ an xn = 0
n=0 n=0 n=0 n=0
a0 → a2 → a4 → · · ·
a1 → a3 → a5 → · · ·
Os valores dos coeficientes dependem de λ
• U2 ⇒ N =2 ⇒ λ = 2(2+2) = 8
n(n + 2) − 8
an+2 = an
(n + 2)(n + 1)
0−8
n=0 ⇒ a2 = a0 = −4a0
2
8−8
n=2 ⇒ a4 = a2 = 0
12
2
Portanto,
U2 = a0 (1 − 4x2 ); a0 = 1 ⇒ U2 = 1 − 4x2
• U3 ⇒ N =3 ⇒ λ = 3(3+2) = 15
n(n + 2) − 15
an+2 = an
(n + 2)(n + 1)
3 − 15
n=1 ⇒ a3 = a1 = −2a1
6
15 − 15
n=3 ⇒ a5 = a3 = 0
20
Portanto,
U3 = a1 (x − 2x3 ); a1 = 1 ⇒ U3 = x − 2x3
3
16.3
xy ′′ − 2y ′ + 9x5 y = 0
∞
X
• y= an xn+σ
n=0
X∞ ∞
X
′ n+σ−1 ′′
y = (n + σ)an x y = (n + σ)(n + σ − 1)an xn+σ−2
n=0 n=0
∞
X ∞
X ∞
X
n+σ−2 n+σ−1 5
x (n + σ)(n + σ − 1)an x −2 (n + σ)an x + 9x an xn+σ = 0
n=0 n=0 n=0
∞
X ∞
X ∞
X
n+σ−1 n+σ−1
(n + σ)(n + σ − 1)an x −2 (n + σ)an x +9 an xn+σ+5 = 0
n=0 n=0 n=0
n → n − 6 no 2◦
P
:
∞
X ∞
X
n+σ−1
(n + σ)(n + σ − 3)an x +9 an−6 xn+σ−1 = 0
n=0 n=6
• n=0 ⇒ σ(σ−3) = 0 ⇒ σ = 0 ou σ = 3
Relação de recorrência:
−9
an = an−6 n≥6
(n + σ)(n + σ − 3)
−9
• σ=3 ⇒ an = an−6 n≥6
n(n + 3)
−9 −1
n = 6m ⇒ a6m = a6m−6 = a6m−6
6m(6m + 3) 2m(2m + 1)
m = 1, 2, 3, · · ·
−1
m=1 ⇒ a6 = a0
2×3
−1 (−1)2
m=2 ⇒ a12 = a6 = a0
4×5 5!
4
(−1)m
a6m = a0 m = 0, 1, 2, · · ·
(2m + 1)!
∞
3
X (−1)m 6m
y 1 = a0 x x
m=0
(2m + 1)!
∞
X (−1)m
a0 = 1 ⇒ y1 = (x3 )2m+1 ou y1 = sen(x3 )
m=0
(2m + 1)!
−9
• σ=0 ⇒ an = an−6 n≥6
n(n − 3)
−9 −1
n = 6m ⇒ a6m = a6m−6 = a6m−6
6m(6m − 3) 2m(2m − 1)
m = 1, 2, 3, · · ·
−1
m=1 ⇒ a6 = a0
2×1
−1 (−1)2
m=2 ⇒ a12 = a6 = a0
4×3 4!
(−1)m
a6m = a0 m = 0, 1, 2, · · ·
(2m)!
∞
0
X (−1)m 6m
y 2 = a0 x x
m=0
(2m)!
∞
X (−1)m
a0 = 1 ⇒ y2 = (x3 )2m ou y2 = cos(x3 )
m=0
(2m)!
W = −3x2 ̸= 0 ⇒ sols LI
2 2
• y ′′ − y ′ +9x4 y = 0 ⇒ p=−
x x
Z
2
W = C exp − − dx
x
W = C exp {2 lnx} = C exp ln(x2 ) = Cx2
16.5 (a)
(1 − z 2 )y ′′ − 2zy ′ + l(l + 1)y = 0
Já foi mostrado no texto que z = 1 é pt singular regular.
Fazendo a mundança
e
f (x) = y(z) ,
temos
−x(x + 2)f ′′ − 2(1 + x)f ′ + l(l + 1)f = 0
x = 0 é pt singular regular, de forma que
∞
X
f= an xn+σ
n=0
∞
X ∞
X
′ n+σ−1 ′′
f = (n+σ)an x f = (n+σ)(n+σ−1)an xn+σ−2
n=0 n=0
∞
X
− x(x + 2) (n + σ)(n + σ − 1)an xn+σ−2
n=0
X∞ ∞
X
n+σ−1
− 2(1 + x) (n + σ)an x + l(l + 1) an xn+σ = 0
n=0 n=0
∞
X ∞
X
n+σ
− (n + σ)(n + σ − 1)an x −2 (n + σ)(n + σ − 1)an xn+σ−1
n=0 n=0
X∞ ∞
X ∞
X
n+σ n+σ−1
− 2 (n + σ)an x −2 (n + σ)an x + l(l + 1) an xn+σ = 0
n=0 n=0 n=0
Coeficiente de an xn+σ :
Coeficiente de an xn+σ−1 :
Fazendo a troca n → n − 1 no 1◦
P
∞
X ∞
X
n+σ−1
[l(l + 1) − (n + σ − 1)(n + σ)]an−1 x − 2(n + σ)2 an xn+σ−1 = 0
n=1 n=0
16.7 A Eq Bessel é
x2 y ′′ + xy ′ + (x2 − ν 2 )y = 0
ν=0 ⇒ xy ′′ + y ′ + xy = 0
∞
X
• y= an xn+σ
n=0
X∞ ∞
X
′ n+σ−1 ′′
y = (n + σ)an x y = (n + σ)(n + σ − 1)an xn+σ−2
n=0 n=0
∞
X ∞
X ∞
X
n+σ−2 n+σ−1
x (n + σ)(n + σ − 1)an x + (n + σ)an x +x an xn+σ = 0
n=0 n=0 n=0
∞
X ∞
X ∞
X
n+σ−1 n+σ−1
(n + σ)(n + σ − 1)an x + (n + σ)an x + an xn+σ+1 = 0
n=0 n=0 n=0
• Eq indicial:
Relação de recorrência:
1
an = − an−2 n≥2
(n + σ)2
1
• Primeira solucao : σ=0 ⇒ an = − an−2 n≥2
n2
1
n = 2m ⇒ a2m = − a2m−2 m≥1
22 × m2
1
m=1 ⇒ a2 = − a0
22
1 (−1)2
m=2 ⇒ a4 = − 2 a2 = 4 a0
2 × 22 2 × (2!)2
8
1 (−1)3
m=3 ⇒ a3 = − 2 a4 = 6 a0
2 × 32 2 × (3!)2
(−1)m
a2m = 2m a0 m = 0, 1, 2, · · ·
2 × (m!)2
∞ ∞
X (−1)m 2m
X (−1)m x 2m
a0 = 1 ⇒ J0 (x) = 2m × (m!)2
x =
m=0
2 m=0
(m!)2 2
(−1)m
∂ ∂
a2m (σ) =
∂σ ∂σ [(σ + 2)(σ + 4) · · · (σ + 2m)]2
(−1)m (−2) [· · · ]
[· · · ] [· · · ]
= + + ··· +
[· · · ]3 σ+2 σ+4 σ + 2m
m
(−1)m (−2) X 1
=
[· · · ]2 σ + 2l
l=1
m m
−2 (−1)m X 1 (−1)m X 1
∂
a2m (σ) = m 2
= − 2m
∂σ σ=0 (2 m!) 2l 2 (m!)2 l
l=1 l=1
∞ m
!
X (−1)m X 1 x 2m
y2 = lnz J0 (z) −
m=1
(m!)2 l 2
l=1
9
16.9
y ′′ − 2xy ′ − 2y = 0
• x = 0 é pt ordinário: não é necessário usar Frobenius.
∞
X ∞
X ∞
X
n ′ n−1 ′′
y= an x ⇒ y = nan x y = n(n − 1)an xn−2
n=0 n=0 n=2
∞
X ∞
X ∞
X
n−2 n−1
n(n − 1)an x − 2x nan x −2 an xn = 0
n=2 n=0 n=0
X∞ X∞ ∞
X
n(n − 1)an xn−2 − 2 nan xn − 2 an x n = 0
n=2 n=0 n=0
∞
X X∞
n(n − 1)an xn−2 − 2(n + 1)an xn = 0
n=2 n=0
◦
P
n → n + 2 no 1 :
∞
X ∞
X
n
(n + 2)(n + 1)an+2 x − 2(n + 1)an xn = 0
n=0 n=0
2
an+2 = an n≥0
n+2
• Solução n par:
1
n=0 a2 = a0
1
1 1
n=2 a4 =
a2 = a0
2 2!
1 1
n=4 a6 = a4 = a0
3 3!
1
n = 2m a2m = a0 m = 0, 1, 2, · · ·
m!
Fazendo a0 = 1,
∞ ∞
X 1 2m X 1 2
y1 = x = (x2 )m ou y1 = e x
m=0
m! m=0
m!
2
y ′′ − 2xy ′ − 2y = (4x2 + 2 − 2x × 2x − 2) ex = 0
• Solução n ı́mpar:
2
n=1 a3 = a1
3
2 22 22 × 22 × 2!
n=3 a5 = a3 = a1 = a1
5 5×3 5!
2 23 23 × 23 × 3!
n=5 a7 = a5 = a1 = a1
7 7×5×3 7!
2m × 2m × m!
n = 2m+1 a2m+1 = a1 m = 0, 1, 2, · · ·
(2m + 1)!
Fazendo a1 = 1,
∞ ∞
X 22m × m! 2m+1 X m!
y2 = x = (2x)2m+1
m=0
(2m + 1)! m=0
2(2m + 1)!
2
• y2 (x) = u(x)ex
2 2
y2′ = (u′ + 2xu)ex y2′′ = (u′′ + 4xu′ + 2u + 4x2 u)ex
2
y ′′ −2xy ′ −2y = 0 ⇒ [(u′′ +4xu′ +2u+4x2 u)−2x(u′ +2xu)−2u]ex = 0
Z x
−x2 2
u′′ = −2x u′ ⇒ ′
u = Ae ⇒ u=A e−x dx
0
A escolha do limite inferior da integral define uma cte aditiva em u.
Z x
2 2 2
y2 (x) = u(x)ex = Aex e−x dx
0
2
Uma cte aditiva em u acrescentaria um termo c1 ex = c1 y1 em y2 , o que não é
relevante.
∞ Z x
X m! 2 2
(2x)2m+1 = ex e−x dx
m=0
2(2m + 1)! 0
ou ∞
Z x
−x2 −x2
X m!
e dx = e (2x)2m+1
0 m=0
2(2m + 1)!
12
16.14
xy ′′ + (1 − x)y ′ + λy = 0
• Vamos supor que existe a sol polinomial:
N
X N
X N
X
n ′ n−1 ′′
y= an x ⇒ y = nan x y = n(n − 1)an xn−2
n=0 n=0 n=0
N
X N
X N
X
n−2 n−1
x n(n − 1)an x + (1 − x) nan x +λ an x n = 0
n=0 n=0 n=0
N
X N
X N
X N
X
n−1 n−1 n
n(n − 1)an x + nan x − nan x + λ an xn = 0
n=0 n=0 n=0 n=0
N
X N
X
2 n−1
n an x − (n − λ)an xn = 0
n=0 n=0
◦
P
Explicitando o termo n = N no 2 , e usando o fato que o termo n = 0 no
◦
P
1 é zero para começar esse somatório em n = 1, temos
N
X N
X −1
2 n−1
n an x − (n − λ)an xn + (N − λ)aN xN = 0
n=1 n=0
Fazendo n → n − 1 no 2◦
P
para igualar a potência de x,
N
X N
X
2 n−1
n an x − (n − 1 − λ)an−1 xn−1 + (N − λ)aN xN = 0
n=1 n=1
N
X
[n2 an − (n − 1 − λ)an−1 ] xn−1 + (N − λ)aN xN = 0
n=1
Relação de recorrência:
n−1−λ N +1−n
an = 2
an−1 = − an−1 n≥1
n n2
N
n=1 a1 = − a0
12
N −1 (−1)2 N (N − 1)
n=2 a2 = − 2 a1 = a0
2 (2!)2
N −2 (−1)3 N (N − 1)(N − 2)
n=3 a3 = − a 2 = a0
32 (3!)2
13
L3 = 6 − 18x + 9x2 − x3
14
17.1
• ⟨h|h⟩ = ⟨f + λg|f + λg⟩ = ⟨f |f ⟩+λ [⟨f |g⟩ + ⟨g|f ⟩]+λ2 ⟨g|g⟩ ≥ 0
Podemos olhar para esta Eq como uma inequação do segundo grau para λ, onde
todos os coeficientes, incluindo ⟨f |g⟩ + ⟨g|f ⟩, são reais. A Eq do segundo grau
correspondente pode ter no máximo uma raiz real, o que ocorre se b2 − 4ac ≤ 0,
ou seja
1
[⟨f |g⟩ + ⟨g|f ⟩]2 ≤ 4 ⟨f |f ⟩ ⟨g|g⟩ ⇒ ⟨f |f ⟩ ⟨g|g⟩ ≥ [⟨f |g⟩ + ⟨g|f ⟩]2
4
• k=0 ⇒ cos(kx) = 1 ⇒
Do enunciado Z ∞
ỹc (0) = y(x) dx = 1
−∞
Z ∞
ỹc (2k) = y(x) cos(2kx) dx
−∞
Como
cos(2kx) = 2 cos2 (kx) − 1,
Z ∞ Z ∞
2
ỹc (2k) = 2 y(x) cos (kx) dx − y(x) dx
−∞ −∞
ou Z ∞
ỹc (2k) + 1 = 2 y(x) cos2 (kx) dx
−∞
Fazendo
f = y 1/2 (x) cos(kx) e g = y 1/2 (x),
o resultado da primeira parte do exercı́cio pode ser escrito como
Z ∞ 2 Z ∞ Z ∞
2
2 y(x) cos(kx) dx ≤ 4 y(x) cos (kx) dx y(x) dx
−∞ −∞ −∞
17.7
Z ∞ Z ∞ Z ∞
d ∗ ∗ dg
• (a) L = +x ⇒ f Lg dx = f dx + f ∗ xg dx
dx −∞ −∞ dx −∞
O termo azul é zero porque as funções vão a zero pelo menos tão rápido quanto
x−1 , de forma que
Z ∞ Z ∞ ∗ Z ∞
df
∗
f Lg dx = − + xf g dx ̸= (Lf )∗ g dx
−∞ −∞ dx −∞
Note que termos puramente multiplicativos, como x neste item, são sempre
hermitianos. Assim, vamos ignorar o termo x2 no próximo item.
d
• (b) L = −i +x2
dx
Integrando por partes com u = f ∗ ⇒ du = (df ∗ /dx)dx e dv = dg/dx ⇒ v =
g, temos Z ∞ Z ∞ ∗
∗ dg ∗ ∞ df
f −i dx = [−if g]−∞ + i g dx
−∞ dx −∞ dx
Como o termo azul é zero,
Z ∞ Z ∞ ∗
∗ dg df
f −i dx = −i g dx
−∞ dx −∞ dx
Portanto, o operador é hermitiano.
Z ∞ Z ∞
d dg
• (c) L = ix ⇒ f ∗ Lg dx = f ∗ ix dx
dx −∞ −∞ dx
Integrando o primeiro termo por partes com u = f ∗ x ⇒ du = [d(f ∗ x)/dx]dx =
[x df ∗ /dx + f ∗ ]dx e dv = dg/dx ⇒ v = g, temos
Z ∞ Z ∞ Z ∞
∗ ∗ ∞ df ∗
f Lg dx = [ixf g]−∞ − i x g dx − i f ∗ g dx
−∞ −∞ dx −∞
16
ou Z ∞ Z ∞ Z ∞
∗ ∗
f Lg dx = [Lf ] g dx − i f ∗ g dx
−∞ −∞ −∞
Por causa do último termo, que não é necessariamente zero, o operador não é
hermitiano.
∞ ∞
d3 d3 g
Z Z
∗
• (d) L = i 3 ⇒ f Lg dx = i f∗ dx
dx −∞ −∞ dx3
Integrando por partes com u = f ∗ ⇒ du = (df ∗ /dx)dx e dv = (d3 g/dx3 )dx ⇒ v =
d2 g/dx2 , temos
Z ∞ 2
∞ Z ∞ ∗ 2
∗ ∗d g df d g
f Lg dx = i f − i dx
−∞ dx2 −∞ −∞ dx dx
2
Considerando que as funções f e g vão a zero pelo menos tão rápido quanto
x−1 , os termos em azul são nulos, de forma que
Z ∞ Z ∞ 3 ∗ Z ∞
d f
f ∗ Lg dx = i 3 g dx = [Lf ]∗ g dx
−∞ −∞ dx −∞
17.9 A Eq de autovalor é
d2 y d2 y
+ κy = λy ⇒ = −(κ − λ)y
dx2 dx2
Fazendo κ − λ = n2 , obtemos as sols
y(0) = 0 ⇒ Bn = 0
y(π) = 0 ⇒ sen(nπ) = 0 ⇒ n = 1, 2, 3, · · · , ∞
Normalização:
π π
1 − cos(2nx)
Z Z
y(x) = An sen(nx) ⇒ A2n 2
sen (nx)dx = A2n dx = 1
0 0 2
π r
x sen(2nx) π 2
A2n − = A2n =1 ⇒ An =
2 4 0 2 π
A integral:
Z π Z π/2 Z π
sen(nξ) f (ξ) dξ = ξ sen(nξ) dξ + (π − ξ) sen(nξ) dξ
0 0 π/2
Z π/2 Z π Z π
= ξ sen(nξ) dξ − ξ sen(nξ) dξ + π sen(nξ) dξ
0 π/2 π/2
Z
1
sen(nξ) dξ = − cos(nξ)
n
18
Z Z
ξ 1
ξ sen(nξ) dξ = − cos(nξ) + cos(nξ) dξ
n n
ξ 1
= − cos(nξ) + 2 sen(nξ)
n n
Z π π/2
ξ 1
sen(nξ) f (ξ) dξ = − cos(nξ) + 2 sen(nξ)
0 n n 0
π
ξ 1 hπ iπ
− − cos(nξ) + 2 sen(nξ) − cos(nξ)
n n π/2 n π/2
4 X (−1)(n−1)/2
y(x) = sen(nx)
π n impar n2 (κ − n2 )